Thema juli 2019 - Brieven

Ja dat is ook zo Renate, maar ja, dan moet je bij post.nl (of andere postleveranciers) zijn en je beklag doen. Zij hebben diverse mensen in dienst die in de week de route rijden/lopen, de een rijdt/loopt de route na het sorteren gelijk 's ochtends, de andere 's middags. Maar het merendeel komt wel gewoon aan en de bezorgers zijn allemaal erg aardig, tenminste dat is mijn ervaring. Ze bellen nu altijd bij me aan als er een boek van bijv. Bol.com is. Omdat ik mijn brievenbus anders zo moeilijk open krijg. Dat heb ik één keer gevraagd en dat is gelijk aan alle bezorgers doorgegeven, toch super!

Kaarten en boeken stuur ik nog wel regelmatig maar brieven nooit meer, wel mail of apps.

Ik vind het wel grappig om te lezen hoe dat vroeger ging, vier keer per dag post! Maar post was meer voor de gegoede mensen denk ik, de enorme hoeveelheden die nu verzonden worden aan brieven en pakjes was er toen nog niet.

Ik vind het wel leuk dat in de boeken de brieven ook zo'n belangrijke rol spelen, die boeken sterven (net als geschreven brieven per post) vast uit

Dettie

We gaan dus zoals met meer dingen terug in de tijd. Ik heb overigens geen klachten, zoals Renate die hier neer zet.

Meer wat Dettie vertelt: ik vind de service prima.

Over het algemeen gaat het wel goed, maar een paar maanden geleden had ik een klein keyboard besteld. Ik kreeg te horen wanneer het bezorgd zou worden, zag de auto van TNT Post aankomen en op een gegeven moment voor de deur staan en later zag ik de auto weer wegrijden. Toen ik in de brievenbus keek, bleek het pakje een buurman bezorgd te zijn, die dichter bij het trappenhuis woont. Gelukkig was het geen volwaardig pianokeyboard (dat ik ook heb).

Gisteren zou er tussen 6 en 8 uur 's avonds een pakje met CD's, die ik bij Amazon in Duitsland had besteld, bezorgd worden. Meestal gooit men dat gewoon in de brievenbus, dus ik maakte me er niet zo druk over en ging gewoon weg om voor katten te zorgen. Toen ik thuiskwam was er kennelijk nog niemand aan de deur geweest en later kreeg ik een e-mail met de mededeling dat men om 10 voor 8 aan de deur was geweest en dat ik niet thuis was. Toen was ik dus wel thuis, dus ik had er de pest in. Het pakje lag bij een afhaalpunt in Wateringse Veld (waar ik dus nooit kom en dat ook niet echt naast de deur ligt) en ik kon ook een nieuwe bezorgtijd aangeven en het eventueel elders laten bezorgen. Dat deed ik dus en vandaag zou het bij m'n vader bezorgd worden en dat is dus gebeurd. Kortom, ik zit nu weer lekker van m'n nieuwe aanwinsten te genieten. Dit jaar geen vakantie, waarin ik normaal altijd de nodige CD's koop, dus nu doe ik het maar op deze wijze. Wel voordeliger, maar ik mis de vakantie toch wel.

Het boek van vandaag doet me denken aan het boek 'De beslissing' van Britta Böhler, dat ik een paar jaar geleden in het Duits heb gelezen. In het Duits het 'Der Brief des Zauberers'. Dit boek gaat over een brief waarin Thomas Mann stelling neemt tegen de nazi's en waarover hij aarzelt of hij de brief al dan niet zal verzenden.

De verloren brief aan Thomas Mann

Maxim Biller

In het najaar van 1938 arriveert in het Poolse stadje Drohobycz een mysterieuze dubbelganger van Thomas Mann. Een inwoner van het stadje, de Joodse schrijver Bruno Schulz, schrijft een paar dagen later een brief aan de echte Thomas Mann en vraagt hem om een onmogelijke gunst.

Geïnspireerd door de Oost-Europese traditie van Michail Boelgakov en Isaac Bashevis Singer, neemt Maxim Biller ons mee op reis naar het Poolse stadje Drohobycz in 1938, naar de wereld van de schrijver Bruno Schulz. Schulz verdient een schamel salaris met tekenles en droomt ervan als schrijver eindelijk gedrukt en gelezen te worden. In zijn vertwijfeling neemt hij plaats achter het bureau van zijn vader en schrijft een brief aan Thomas Mann.

Maxim Biller heeft deze brief herschreven op wereldniveau, zo schreef de Duitse pers. Wereldniveau, omdat Biller in meesterlijk proza Schulz voorgevoel van de Holocaust en van zijn eigen tragisch einde verwoordt.

Schulz is een bange man. Gedreven door angsten, fantasieën en obsessies, verzint hij een bizar voorwendsel om zijn brief te schrijven. Hij waarschuwt de Nobellaureaat voor een rare dubbelganger, die in een rood Perzisch jasje, met een snor van schoenpoets, rouge op zijn wangen en een sterke lichaamsgeur, in de smalle straatjes van Drohobycz voor ophef zorgt en bovendien beweert Thomas Mann te zijn. In het plaatselijke hotel logeert deze gek in een speciaal voor hem ingerichte badkamer zonder badkuip, wastafel of wc, maar met een paar enorme douchekoppen in het betonnen plafond.

Schulz brief wordt meer en meer een apocalyptisch visioen van het naderende onheil. De Nobellaureaat heeft er nooit op geantwoord, de brief is misschien nooit aangekomen. Het is een mythe geworden.

recensie

Deze korte novelle is een herschepping van een mogelijk verloren gegane brief van een Poolse kunstenaar aan de beroemde Duitse auteur Thomas Mann. De oorspronkelijke auteur was Bruno Schulz, een joodse schrijver en schilder in Polen tussen de twee wereldoorlogen. Alhoewel ooit vrijwel vergeten heeft hij een come back gemaakt dankzij o.a. John Updike en Philip Roth. Schulz beschreef bijvoorbeeld in 'De Kaneelwinkels' vooral het traditionele joodse leven in een vooroorlogs Pools provinciestadje. Met de komst van de nazi's nam zijn angst toe dat hieraan een spoedig einde zou komen. Uiteindelijk werd hij in 1942 in het joodse ghetto brutaalweg neergeschoten door een Gestapo-officier.

De nu door Biller herschreven brief aan Thomas Mann is op zich een kunstwerk. In de hallucinerende taal die ook Schulz eigen was creëert hij diens surrealistische wereld waarin het komende nazisme steeds scherper voelbaar wordt. De uitstekende vertaling doet daaraan alle recht. Gebonden uitgave op pocketformaat; normale druk.

A.P.G. Spamer

ISBN 9789059365346 | E-book | 33 pagina's | Cossee | november 2014

Citaat van de dag

"De kans dat een brief zoek geraakt bij de posterijen is recht evenredig met de belangrijkheid ervan."

Andrew G. Aronfy (Geb. 1934)

Amerikaans geneesheer