Thema september 2018 - Het WERK van de schrijvers

Zeker, maar als je een reep in 4 stukken breekt, dan heb je dus 4 stukken van een reep. Er staat niet 4 stukjes van een reep afbreken. Een reep van Ritter Sport, waar ik de meeste repen van heb, zou dan namelijk uit 16 stukjes bestaan. Daarom zei ik ook dat het formaat van de reep er ook toe doet. Een reep van Johnny Doodle heeft eigenlijk helemaal geen richels, waarlangs je 'm zou kunnen breken. En dan wil ik het nog niet hebben over andere repen, die onregelmatige breukrichels hebben.

Ik vind het al heel gedisciplineerd van mezelf dat ik onaangebroken repen maanden in m'n koelkast kan laten liggen.

Jouw vergelijking met wijn doet me denken aan een vriendin, die altijd zei dat ze niet voor 6 uur 's avonds begon met drinken. Tja, ze stond ook vaak niet voor 6 uur 's avonds op.

Architect

Ik heb hem nog niets verteld

David Trueba

Beto is een jonge Spaanse architect die midden in een persoonlijke en emotionele crisis aankomt in München. Hij is met zijn vriendin uitgenodigd om deel te nemen aan een congres dat veel kan betekenen voor zijn toekomstperspectieven. Maar vrijwel meteen na aankomst verandert zijn verblijf in Duitsland in een comédie humaine. Door één sms'je, dat inslaat als de bliksem, komt zijn leven volledig op zijn kop te staan.

Met een scherp gevoel voor humor en een nog scherper gevoel voor de menselijke psyche schreef de veelgeprezen David Trueba een roman over liefde in tijden van crisis, het genadeloos verstrijken van de tijd en een ontmoeting tussen generaties.

Recensie

Geïllustreerde roman waarin een dertigjarige Spaanse architect op congres in Duitsland door een per abuis verstuurd sms’je ontdekt dat zijn vriendin op het punt staat hem te verlaten. We volgen hem in de elf maanden waarin hij een nieuw leven opbouwt in Barcelona. Beeldend taalgebruik, grappige dialogen, komische situaties, ongeremde seks met rijpere vrouw, een tuinontwerp voor Alzheimer patiënten en andere ingrediënten vangen de tijdgeest.

Dankzij de inspanningen van A. van de Wal in een sprankelende vertaling voor een breed lezerspubliek beschikbaar. Niet met droge ogen te lezen.

De auteur (Madrid, 1969) is tevens regisseur en scenarist. Eerder verscheen van hem onder andere 'De kunst van verliezen' (2010).

Drs. Michael A. Vissers M.Ed.

ISBN 9789029091602 | Hardcover | 184 pagina's | J.M. Meulenhoff | juni 2016

Vertaald door Arie van der Wal

Citaat van de dag

hee, ik ben verbaasd want ik had volgens mij wel een citaat over een architect geplaatst. Waarschijnlijk vergeten op opslaan te klikken

Dettie

Renate schreef : Zeker, maar als je een reep in 4 stukken breekt, dan heb je dus 4 stukken van een reep. Er staat niet 4 stukjes van een reep afbreken. Een reep van Ritter Sport, waar ik de meeste repen van heb, zou dan namelijk uit 16 stukjes bestaan. Daarom zei ik ook dat het formaat van de reep er ook toe doet. Een reep van Johnny Doodle heeft eigenlijk helemaal geen richels, waarlangs je 'm zou kunnen breken. En dan wil ik het nog niet hebben over andere repen, die onregelmatige breukrichels hebben.

Ik vind het al heel gedisciplineerd van mezelf dat ik onaangebroken repen maanden in m'n koelkast kan laten liggen.

Jouw vergelijking met wijn doet me denken aan een vriendin, die altijd zei dat ze niet voor 6 uur 's avonds begon met drinken. Tja, ze stond ook vaak niet voor 6 uur 's avonds op.

O ja, er staat in vier stukken breekt! Je hebt gelijk!

En dat is hééél knap chocola maanden in je koelkast laten liggen!

Dettie

Ik heb zelfs al een hele tijd een bakje pindarotsjes in de koelkast liggen en als ik die aanbreek, weet ik me over het algemeen toch te beperken tot een pindarotsje per week. Dat deed ik vroeger, toen V&D nog bestond en in het Prijzencircus altijd pindarotsjes in de aanbieding had, ook.

Schrijver

Alles voor de dakgoot

Ben Haveman



Wanneer ga je me vermoorden?' vroeg ze.

Hij schepte vier tuinboontjes op.

'Vanavond zal niet meer lukken. Ik heb beloofd de tuin van de buren te besproeien.'

Journalist Freek de Geus vlucht in cynisme wanneer op de redactie van zijn krant de popularisering toeslaat. Er wordt gretig aan de poten van zijn stoel gezaagd. Thuis is het oorlog met Kythia. Maar De Geus is een man met een missie, die hij in Berlijn zal vervullen. Hij zal het boek schrijven dat weer structuur aan zijn leven geeft, de roman die afrekent met spoken uit het verleden. Nieuwsgierigheid dreigt hem uiteindelijk noodlottig te worden, terwijl Kythia's hoon door zijn hoofd walst.

Alles voor de dakgoot is een hilarische en hartverscheurende roman over twee mensen die elkaar tot het einde toe in gijzeling houden.

Recensie:

Debuutroman van gepensioneerd Volkskrant-journalist Ben Haveman (1942).

Hoofdpersoon en journalist Freek de Geus dreigt als een van de oude rotten bij dagblad 'De Nieuwe Koerier' uitgerangeerd te worden door een nietsontziende modernisering binnen de redactie. Zijn relatie met Kythia is er een van haat en een klein beetje liefde, die hen toch bij elkaar houdt. Freek besluit te vluchten naar Berlijn, waar hij het boek wil schrijven dat zijn leven een nieuwe impuls moet geven, maar waar hij ongepland in allerlei andere verwikkelingen betrokken raakt.

De rode draad door dit boek is duidelijk: een keiharde, cynische blik op het toenemend populisme in de samenleving. Daarnaast raakt Havemans op aangrijpende wijze aan grote thema's als ouderdom, liefde, depressie en oorlogstrauma's. Die zware kost wordt zeer draaglijk gemaakt door een grote dosis humor, vaart, spanning en de prachtig gestileerde taal, die duidelijk laat zien waarom Havemans destijds met zijn portretten de Prijs voor de Dagbladjournalistiek won.

Een heftig en indringend boek, zeer geschikt voor de literaire liefhebber. Kleine druk.

Jelmer Soes

ISBN 9789038894218 | Hardcover | 479 pagina's | Nijgh & Van Ditmar | april 2011