Thema september 2018 - Het WERK van de schrijvers

Je zou voor de aardigheid ook eens Karakter van Bordewijk moeten lezen. Dat staat hoog in mijn top 10 van de mooiste boeken die ik gelezen heb, maar Bint vond ik ook érg mooi. Het was ook nog best zoeken om het boek Bint te vinden want inderdaad werd het boek voornamelijk aangeboden met de 3 verhalen die jij noemt. Blokken en Knorrende beesten heb ik dan weer niet gelezen.

Dettie

De cirkel

Dave Eggerts

Mae Holland kan haar geluk niet op als ze wordt aangenomen bij de Cirkel, het machtigste internetbedrijf ter wereld. De persoonlijke e-mails van de gebruikers, hun sociale media, betalingsverkeer en aankopen zijn met elkaar verbonden door een universeel besturingsprogramma. Het resultaat: iedereen heeft slechts één online identiteit. Een nieuw tijdperk van openheid en gemeenschapszin is aangebroken.

Mae laat zich meeslepen door de energie van het bedrijf, de groepsactiviteiten en de feestjes, de oneindige mogelijkheden - zelfs als ze het leven buiten de campus langzaam uit het oog verliest, een ontmoeting met een collega haar in verwarring brengt, en haar bijdrage aan de Cirkel steeds meer openbaar wordt.

De Cirkel is een intelligente, scherpe en spannende roman die vragen oproept over ons geheugen, onze geschiedenis, privacy, democratie en de grenzen aan onze kennis van de wereld.

Recensie

De nieuwe roman van deze veelbekroonde Amerikaanse auteur (1970) speelt in de nabije toekomst en is een redelijk goed geslaagde, modern-light variant van het dystopische '1984' van George Orwell.

De naïeve twintiger Mae Holland krijgt een felbegeerde baan bij de Cirkel, het machtigste internetbedrijf ter wereld. Ze begint bij de klantenservice, waar de werkdruk steeds meer wordt opgevoerd. Intern is iedereen via een universeel besturingsprogramma aan elkaar 'gelinkt en men wordt geacht steeds on-line te zijn en via reacties aan het gemeenschapsgevoel bij te dragen.

Mae bedenkt leuzen als 'geheimen zijn leugens', wordt een van de eerste 'transparante personen' (een openbaar privéleven) en komt steeds meer in de ban van de cultuur van het bedrijf. Hierdoor verpietert het contact met haar kritische ouders en ex-vriend Mercer (spreekbuis van de auteur).

Ondanks enkele zwakke punten (de buitenwereld buigt wel erg gemakkelijk voor de plannen van het bedrijf) zorgt de soepele schrijfstijl en de goed getroffen paranoïde sfeer voor een uiterst actuele, prettig leesbare karikatuur van het groeiend Big Brothergehalte (privacyschendingen) in het liberale idealisme van internetbedrijven. Deze verzorgde uitgave is bruikbaar voor iedere kritische lezer en Facebook- of Twitterverslaafde.

© NBD Biblion

ISBN 9789048836680 | Paperback | 448 pagina's | Lebowksi | april 2017

Vertaald door Gerda Baardman, Lidwien Biekmann, Brenda Mudde, Elles Tukker

Citaat van de dag

“First of all, I know it’s all people like you. And that’s what’s so scary. Individually you don’t know what you’re doing collectively.”

― Dave Eggers, The Circle

Dat vond ik een goed boek, dat nog steeds in m'n hoofd zit.

Het mooie is ergens hoe iets dat wordt gebracht als iets moois en goeds, dat helemaal niet blijkt te zijn. Men verkoopt absolute openheid als het middel tegen alles wat mis gaat. Want als iedereen alles van iedereen kan zien en er geen geheimen meer bestaan, dan kunnen er ook geen misdrijven meer gepleegd worden en kunnen politici geen onwenselijke dingen meer doen. Ergens is dat natuurlijk ook wel een naïeve voorstelling van zaken. Soms zullen dingen in het geheim moeten plaats vinden. Dat is ergens ook het probleem met iets als Wikileaks.

En niets alles waar mensen zich voor schamen is slecht.

De absolute openheid die men wil betrachten wordt in het boek ook met emotionele argumenten verkocht. "Natuurlijk moet je camerabeelden van je boottochtje met iedereen delen, want zo kunnen mensen die gehandicapt zijn en zo'n boottochtje niet kunnen maken, toch ervaren hoe het is."

Dat is natuurlijk onzin, want een vakantiefilm is geen vervanging van een vakantie, zelfs niet als die film net zo lang duurt als de hele vakantie. Dan wordt zo'n film alleen maar stomvervelend.

En als de ouders van Mae worden gefilmd als ze aan het vrijen zijn en Mae dit niet wil delen, omdat ze zich ergens een beetje voor de beelden schaamt, wordt gezegd dat het juist mooi is als mensen zien dat ook oudere mensen behoefte hebben aan lichamelijk contact en ondanks ziektes en invaliditeit nog steeds van elkaar kunnen genieten.

Zelfs als iemand zelfmoord pleegt, omdat hij het zat is om door camera's achtervolgd te worden, dan wordt dit vooral gezien als een argument voor nog meer middelen om in te grijpen, door de auto waarin de man zit automatisch te laten rijmen. De nadruk wordt gelegd op de materiële schade die de zelfmoord aanricht en niet op de emotionele schade die zowel de oorzaak als het gevolg van de zelfmoord zijn.

Werken met dino's

Willem Hasevoet

Willem werkt bij een grote bank en wordt al op zijn eerste werkdag geconfronteerd met de kleine kantjes van zijn collega's. Zijn baas Snorrieborrie is een lichtjes neurotische controlefreak die ironisch genoeg zijn mensen niet in de hand kan houden – behalve dan de nieuwelingen. De vastgeroeste collega's (dino's genaamd) hebben de gekste privileges in tegenstelling tot de groentjes. Dit staat garant voor sappige verhalen en anekdotes.

Werken je collega's je ook vaak op de heupen door hun luiheid, onredelijke privileges, jobprotectionisme, egoïsme, jaloezie, verwend gedrag, gebrek aan verantwoordelijkheid, hoogmoed of irritante gewoontes? Lees dan dit boek! Herkenbaar voor al wie te maken heeft met een kantoorcultuur en het "9 to 5'-bestaan.

De auteur geeft alles op een luchtige, ludieke wijze weer in de stijl van een anekdoteverteller. Met een flinke dosis ironie en zelfspot worden bekrompen en kleinhartige menselijke eigenschappen herkenbaar en realistisch weergegeven.

Willem Hasevoet werkte enkele jaren in een grote financiële instelling. Nu is hij actief als leraar economie. Werken met dino's is zijn debuut.

ISBN 9789402117622 | Paperback | 147 pagina's | Brave New Books | april 2015

Citaat van de dag

Meneer Geurts werkt bij een bank. Hij doet daar al jaren iets heel stils in een hoekje.

―Simon Carmiggelt