Canto 3 De hel

Ik denk dat het hier gewoon de naam van de veerman is.

Dat krijg je nou als je alles in symbolen en raadsels verpakt: dan zoek je ook achter de 'gewone' dingen vanalles!

Derde zang.

regel 18

Die onverlicht moesten scheiden van het vlees.

Die geen verlichting vonden door de genade van God?

Zie Marjo, en lees : zonder Gods genade en redding.

regel 52

Ik keek en zag een krijgsvaan met zo'n vaart...

wordt hier bedoeld de waanzin van een oorlog of proberen de lieden alsnog ergens een keus voor te maken door die krijgsvaan te volgen?

en zo alsnog een genadiger straf te krijgen i.p.v. naar de hel vervoerd te worden?

Hel en Vagevuur moet je opvatten als één reusachtig “creatief“ oog-om-oog-tand-om-tand-raderwerk (men wordt grosso modo gestraft door en met de eigen gebreken).

Hier moeten de slappelingen, de zwakkelingen, de neutralen voor eeuwig achter een partijbanier aanhossen, achter een krijgsvaan of spandoek stelling innemen - wat zij op aarde altijd nagelaten hadden.

Is de naam Charon ook een verwijzing naar iets?

Niet dat ik weet of kon vinden.

Hij is de vieze veerman van de hel (zijn baard hangt tot in de Acheron), waaraan men vroeger één obool moest betalen voor de overzet. Vandaar de Oudgriekse gewoonte om een obool in de mond der overledenen te stoppen.

Nu doet hij het voor niets (als Godstaatsambtenaar ?).

Dit vond ik nog over Charon, het overlapt wat Jom al verteld had.

Charon (Grieks: Xάρων) is een figuur uit de Griekse mythologie.

De Oude Grieken geloofden dat overledenen als schimmen in het onderaardse dodenrijk de Hades voortleefden. Hermes (als patroon van de reizigers) begeleidde de doden tot de mythische rivier de Styx (ook wel Acheron), waar ze met een veerboot naar het aan de overkant liggende dodenrijk werden gebracht.

Charon was de veerman. Hij werd voorgesteld als een oude man, lijdend onder de taak die hij tot in de eeuwigheid vervult. Vanwege het geloof dat de overtocht over de Styx niet kosteloos was, werd bij overleden Grieken een obool in de mond gelegd.

Charon komt o.a. voor in de mythe van Orpheus (die met zijn muziek Charon weet over te halen hem naar de Hades te brengen om zijn geliefde Eurydike terug te halen) en in de mythe van Herakles, die bij de laatste van de 12 Werken de hellehond Kerberos, bewaker van de toegang van de onderwereld, moet ontvoeren.

Tevens gaf de mythologische figuur zijn naam aan de maan van de planeet Pluto.

---

Het wordt inderdaad steeds duidelijker dat Dante zowel de bijbelse verhalen als de klassieke teksten door elkaar gebruikt.

bernadet

Toch nog een vraag:

Op gegeven moment drijft Charon de 'naakte, moede zielen' de boot in.

Voor zover ik begreep waren zij in het voorportaal van de hel, is er dan wél over ze geoordeeld omdat zij de boot naar de hel moeten nemen?

Omdat er staat 'door recht nog meelij worden zij gespaard'.

Dan is er als deze zielen verder moeten toch wel recht gesproken? Zij krijgen dan toch een zwaardere straf dan het eeuwig verblijf in het voorportaal? dat betekent dan toch dat er wel over ze geoordeeld/recht gesproken is?

bernadet

De logica is – denk ik- de volgende :

over de slappelingen, besluitelozen, neutralen, etc wordt zelfs niet eens besloten of geoordeeld

(wat zou men hen ten laste kunnen leggen ?),

daarom verblijven zij eeuwig in een irriterend niemandsland of het voorportaal van de hel

(weet je nog : creatieve toepassing van het oog-om-oog-tand-om-tand-principe !)

v. 40-42:

“Caccianli i ciel per non esser men belli,

né lo profondo inferno li riceve,

ch'alcuna gloria i rei avrebber d'elli».”

Verdreven heeft hen de hemel, opdat hij niet minder mooi zou zijn,

ook ontvangt de diepe hel hen niet,

opdat geen enkele eer of glorie van hen zou uitgaan.

(Want zij zijn niet goed genoeg voor de hemel,

en te goed voor de hel.)

...avrebber...? (Irene ?, ik heb geen Italiaans woordenboek).

Zoiets, Bernadet.

Over de andere verdoemden wordt wel uitspraak gedaan, daarom moeten zij de Acheron oversteken,

waar voorbij het limbo of voorgeborchte inderdaad strengere straffen worden uitgedeeld.

Zo zie je weer die betekenislagen verschijnen : een pittoresk Dantesk beeld,

een moreel oordeel daarachter , met een vergeldingslogica, in een algemene ordening der gebreken.

gg

PS

Maar hoor Dante’s cadans en klanken eens,

zeg vers 40-42 driemaal luid op en je hebt weer kracht om door te gaan !

Vergeet niet, goede verzen zijn eigenlijk bezweringsformules.

avrebbero komt van avere. conditionalis meen ik, derde persoon mv,