Jonathan Franzen - De correcties

Eindelijk de Correcties uit,

Ik kan me niet herinneren dat ik zo m n best heb moeten doen voor een boek,

dat zal mede wel aan mijn griephoofd gelegen hebben.

maar ook daarvoor al moest ik iedere keer als ik het boek oppakte bijna opnieuw eerst weer in het verhaal komen.

Vond ik het dan geen mooi boek?

Ik vond het wel een mooi boek, ik ben blij dat ik het gelezen heb,

en nu het uit is blijft het steeds nog door mijn hoofd spoken,

wat bij mij altijd het teken is dat een boek indruk gemaakt heeft.

In het midden was ik de draad wel een beetje kwijt,

en mijn grootste kritiekpunt was dat het toch wel iets te wijdsporig (is dat een woord?) was af en toe, iets te ambitieus om álle ontwikkelingen van de moderne tijd en samenleving te omspannen,

Maar

de laatste hoofdstukken, en met name het hoofdstuk van het kerstdiner maken dat ruimschoots weer goed.

Het is een boek wat ik met een lichte wrevel heb gelezen,

Het wrong trussen de personages van het begin tot het eind,

maar juist als een schrijven dat gevoel bij mij teweeg kan brengen heeft hij het goed gedaan.

En aan het eind ontwikkelde zich bij mij ook wel een soort mededogen vooral voor Enid en Alfred.

Wil

en mijn grootste kritiekpunt was dat het toch wel iets te wijdsporig (is dat een woord?) was af en toe, iets te ambitieus om álle ontwikkelingen van de moderne tijd en samenleving te omspannen

Ja, ik had de indruk dat Franzen de hele Amerikaanse samenleving wilde beschrijven, alles werd erbij gehaald. Van gezondheidsfreaks tot mafia.

Maar net wat jij zegt ik had toch wel te doen met Enid en vooral Alfred met zijn steeds meer de weg kwijt raken.

Bernadet

Heb gisteren nog een heel stuk verder gelezen in de Correcties.

Ik kom er nooit denk ik, want het boek moet woensdag terug naar de bib en ik ken niet meer verlengen.

Groetjes. Tiba.

Ik heb het boek weer kunnen lenen, en ben nu 200 bladzijden ver. Ik weet niet of ik nog verder lees.

Gary is een vervelende vent, oerdegelijk maar zijn redeneringen staan me niet aan, zijn vrouw is een naar mens.

Met Alfred heb ik tot nu medelijden. Er staan veel te veel details in het boek die me niet interesseren, over die geldbelegging bv, al die namen van firma's en banken, al die details.

En de meeting over het geneesmiddel, het mag dan wel de ultieme correctie zijn, maar de vergadering is veel te lang uitgesponnen en niet boeiend... Ik vind dat na 200 bladzijden een boek je toch moet in zijn greep hebben!

Ik neem even een ander boek...

Groetjes. Tiba.

Groetjes. Tiba.

Waarschijnlijk heb je hetzelfde gevoel als Wil en mij met het lezen van dit boek Tiba.

Tussendoor heb ik ook vele malen het boek aan de kant gelegd. Toch heb ik me er doorheen geworsteld. Vanaf het hoofdstuk de Generator (om en nabij bladzijde 300) pakt het boek je wel volledig in de ban.

Vooral het hoofdstuk rondom het Kerstfeest is zeerpakkend geschreven.

Groetjes, Irene

Ja ik vond het ook niet makkelijk lezen maar ben achteraf wel blij dat ik het gelezen heb. Probeer die vervelende stukken 'diagonaal' te lezen zoals Marjo zo mooi kan zeggen.. Maar na die meeting komt er eigenlijk niet veel meer van dat soort dingen.

Bernadet