Jonathan Franzen - De correcties

Ik had eigenlijk met geen van de personages moeite maar mijn grootste sympathie ging uit naar Enid en Alfred. Dat waren oude mensen die ook maar probeerden zich te redden. Alfred ontroerde me, hij wist dat het niet goed ging, was bang, wist dat zijn geest het opgaf.

Gary kwam onsympathiek over maar ook hij bedoelde het goed op zijn manier. Chip vond ik ergens wel leuk, hij irriteerde mij niet, ik snap ook niet zo goed waarom hij een nietsnut wordt genoemd. Hij deed alleen andere dingen dan doorsnee mensen maar dan nog...

En Denise vond ik wel een goed mens.

Ze zijn zoals ze zijn.

Bernadet

Eigenlijk geef je je persoonlijkheid op als je dat geneesmiddel gebruikt. Het is toch de worsteling die ons verschillend van elkaar maakt? Een perfect leven is saai en niet de moeite waard, waarom is het anders zo dat zelfmoord vaak een welzijnsziekte (epidimie?) is?

Een makkelijk leven is kleurloos, veel vrije tijd en weinig wrijving met het lot zorgt er alleen maar voor dat we veel tijd en aandacht hebben om te besteden aan denken over de zin van ons bestaan en dergelijke.

Mooi verslag, Bernadet. Het is een boek wat indruk maakt. Ik heb het nu twee keer gelezen maar zal het over een paar jaar zeker nog eens doen.

Ik voelde eigenlijk voor allemaal een bepaalde symphatie. De schrijver heeft volgens mij met een liefdevol oog naar zijn karakters gekeken.

Grappig dat iedereen het over sympathie heeft,

ik ook hoor,

dat roept het boek ook een beetje op...het wringt aan alle kanten,

maar wat mij betreft is dat ook wel het mooie van het boek.

Wil

En het boek is eindelijk, op de valreep van januari, uit...

Het begin was letterlijk doorworstelen. Vanaf het hoofdstuk De Generator

(Het restaurant van Denise) had het boek me volledig in de ban.

Toen moest en zou ik het in een keer uitlezen. Alles moet nog even bezinken, het einde van het boek maakte veel emoties bij me los.

In het begin had ik wat moeite met de schrijfstijl van Frantzen, enorme lange zinnen, veel herhalingen en ontzettend veel moeilijke woorden. Ik heb nog nooit zo veel een woordenboek in mijn handen genomen als bij dit boek! Maar gaandeweg pakte het verhaal mij toch. Gelukkig maar, ben blij dat dit boek is genomineerd voor samenleesboek, anders had ik het nooit gelezen.

Groetjes, Irene

Alle 4 de verslagen staan nu bij elkaar, klik hier www.leestafel.info/boekenarchiefEF/productssimple10.html

Bernadet