Jonathan Franzen - De correcties

Ik vind ze we een beetje opzijgeschoven. Iedereen is wel in zijn hoofd met hen bezig maar vind het toch ooooooo zo vermoeiend om te regelen om uiteindelijk samen te komen met kerst. Wat moet er daar eerst een eind over gezaagd worden. Eigenlijk had geen een van de kinderen daar zin in. Het was volgens mij puur uit medelijden (alhoewel medelijden, eerder om van het gezaag af te komen) dat iedereen er, uiteindelijk, wel is. Ik vond het zo stom. "Voor de laatste keer dat ze er de kans voor hadden" net alsof hun ouders de dag nadien ophielden te bestaan. Alledrie de kinderen vond hun eigen dingen belangrijker.

Waarom ik ook zeg dat ik ze opzijgeschoven vond. De jaren voordien moesten ze als ze de kleinkinderen wilden zien of kerst wilden vieren met hun kinderen maar zien dat ze zelf tot bij hun zoon konden gaan. Dat ze daarvoor door weer en wind, en met het vliegtuig moesten gaan, moesten ze er dan maar bijnemen. Misschien vonden ze het niet zo erg (de ouders) om dat te doen maar bij ons is het de traditie dat de kinderen samenkomen bij de ouders. Dit is nu nog altijd zo, behalve met nieuwjaarsdag want dan gaan we normaalgezien met z'n allen uiteten. Behalve dit jaar omdat het bij mij was.

Dus op die manier vind ik ze opzijgeschoven.

Er zijn nog wel een paar dingen die volgens mij daar op wijzen. Zoals dat Chip weet dat hij moet bellen maar het altijd uitstelt, net zoals denise.....

Groetjes Inge

Bernadet, kun jij hetgeen ik wil zeggen weer een beetje "vertalen" :lol: Mijn probleem is dat ik weet wat ik wil zeggen maar ik krijg dat niet met manieren op papier. Of ik moet 14 dagen aan de tekst werken en tegen dan is de discussie gepasseerd.

Groetjes Inge

Nee, dat hoeft niet, want je bent volkomen duidelijk!!!

Weet je wat ik zo typisch vind, eigenlijk is het een verhaal zoals waarschijnlijk heel vaak voorkomt.

Ouders verwachten (te) veel van hun kinderen, kinderen zetten zich af tegen de ouders maar toch... wringt het want de kinderen voelen zich er niet echt lekker bij zoals zij handelen en de ouders ook niet. Allemaal weten ze wel dat het eigenlijk anders moet. Maar juist door dat MOETEN komen op feestdagen gaan ze protesteren. Er wordt op sentiment gewerkt en dat wekt weer afkeer op enz. Het heet daarom ook niet voor niets De correcties denk ik.

Dit boek geeft eigenlijk weer zoals het bij vermoedelijk heel veel mensen gaat. Net wat jij al zei Inge, het kan werkelijkheid zijn.

Zowel de ouders als de kinderen in dit boek kunnen anders doen. Maar door jarenlange gewoontes raakt alles een beetje vastgeroest.

Enid en Alfred kunnen zeggen, vieren jullie deze dagen maar eens lekker met jullie eigen gezin, wij hoeven er niet altijd bij te zijn. Gary en zijn vrouw kunnen zeggen, weet je wat wij komen een keer naar jullie toe enz. Pffff en ik ben nog pas op de helft van het boek!!

Bernadet

Ik heb het boek nog steeds niet uit. Begin bij het hoofdstuk dat Enid en Alfred hun cruise, eindelijk, gaan maken.

De pers is overigens lovend over dit boek. Voor mij is het geen boek dat ik in een keer uitlees. Misschien de hilarische en overrompelende visie op de ziel van de westerse maatschappij....??? Ik ben en blijf een West Europese, GELUKKIG geen Amerikaanse! Worstel ik me daarom zo door dit boek?

Groetjes, Irene

Weet je wat ik me plotseling bedenk? We hebben kinderen op de wereld gezet en denken dat ze onze eigendom zijn. We willen het beste voor ze, we willen ze "leiden", we willen niet dat ze fouten maken en gekwetst raken. Maar vergeten daarbij dat we ze slechts te "leen" hebben, dat we ze op een dag moeten loslaten en dat ze dan op eigen vleugels moeten vliegen.

Misschien is dat in het boek een beetje het probleem, en natuurlijk het probleem van veel ouders. Het loslaten. Moesten Enid en Alfred elkaar, maar ook hun kinderen kunnen loslaten zouden ze misschien inderdaad niet zo hard hun best doen om de kerstdagen allemaal tesamen te vieren. Zouden ze inderdaad kunnen zeggen van:" vieren jullie maar in jullie gezin, wij vieren wel met ons tweetjes". En dan zou Enid niet perse Alfred willen meedoen op die cruise. Dan zou ze op voorhand weten dat dat slecht moet aflopen.

Het zijn weeral eens maar bedenkingen hoor.

Groetjes Inge

Het boek is uit, het verslag staat op de site..

klik hier.. www.leestafel.info/jonathan-franzen

Bernadet