Jonathan Franzen - De correcties

Mooi verslag Bernadet...

Ik ben op de helft nu maar ben even gestopt..het is inderdaad niet een boek wat makkelijk leest,

maar ik ga zeker weer verder.

groetjes,

Wil

Ik ben het alleen niet met je eens Bernadet dat het stuk over het medicijn overbodig is. Het is het ultieme correctiemiddel. Dè correctie dus. Het is wel saai, dat stuk..

Ach ja natuurlijk! Daar heb je gelijk in. Ik begreep niet zo goed waarom dat allemaal zo uitgelicht moest worden maar inderdaad, het ultieme correctiemiddel!

Hum, dat geneesmiddel is inderdaad de ultime correctie maar ik zag nog iets meer. Inderdaad Bernadet, alles moet beter, groter, frisser, gezonder..... En dan geeft die jonge dokter zonder echt iets te vragen en "wondermiddel". Tja, eigenlijk kun je dat tegenover de geneeskunde ook een correctie noemen. Misschien moeten ze vanuit de geneeskunde niet alles met pilletjes willen oplossen.

Zo had ik het nog niet bekeken.

Wat het cijfer betreft. Op het eerste zicht had ik het een 8 gegeven. Maar het is een boek dat een beetje moet "bezinken". Er gebeurd inderdaad zoveel dat je het niet in 1 keer kunt bevatten. Eingenlijk een boek dat je meerdere keren moet lezen om alles te kunnen een plaats geven.

Inge

Twee keer is wel genoeg voor mij. Als het nu alleen om het stuk van Enid en Alfred ging had ik er geen moeite mee, maar die kinderen, die hebben een manier van zijn waar ik me niet nog eens in wil verdiepen..mager zeventje hoor..

Tja, elk zijn mening hé :lol: Ik vond juist de verhalen van de kinderen "boeiender". Het gezaag van Enid was ik nogal gauw moe. De dementie van Alfred zeurde maar door......

Gary vond ik onsympathiek, Denise een meisje op de dool en Chip...... Een tja, exentriekeling?????????

Inge