Muriel Barbery - Elegant als een egel samenlb aug/sept 2010

Ik ben nu in het boek begonnen en vermaak me uitstekend moet ik zeggen. De ironische ondertoon vind ik er wel, en al vanaf het begin, in terug. Hoe ze bijvoorbeeld mensen te woord staat, alsof ze absoluut niets weet en de splitsing van privé leven en leven als concierge, ja leuk.

Sommige zinnen lopen inderdaad erg stroef. Eén zin klopt niet merkte ik. Er staan woorden bij waar ik de betekenis niet van ken maar toch, misschien ook door deze discussie, valt het me alles mee.

Dettie

die 'a mile' gelopen heeft in her neighbour's moccasins

Lezer100 schreef : Heeft er al eens iemand stil gestaan bij de titel van dit boek ?

Lezer100

Ter informatie hier wat meer informatie over de egel. Misschien helpt dit wel bij het begrijpen van het boek.

nl.wikipedia.org/wiki/Egel

In mijn ogen is de egel alvast best wel een elegant diertje. Een ander aspect van de egel is natuurlijk zijn stekels, die hij opzet om zich te verdedigen. Ironie en prikken uitdelen, de link met de inhoud van het boek moet misschien eerder daar gezocht worden.

Lezer100

De egel is uit en ik ben erg blij dat ik doorgezet heb. Ik heb al eerder gezegd dat ik niet weet of het de discussie hier was of dat het boek 'gewoon' beter leesbaar werd of dat ik de toon beter oppikte, maar feit is wel dat ik na zo'n pagina of 150 met veel meer plezier heb gelezen. Renée werd een heel plezierig mens, net als Paloma. Het waarom van de stekeligheid, het 'opgerolde' en zichzelf met de stekels naar buiten beschermen van Renée wordt - voor mij tamelijk onverwacht, omdat ik niet naar het waarom op zoek was - duidelijk. Maar meneer Ozu spant (natuurlijk) de kroon . Wat een mooi mens.

Ik wist overigens niet dat het boek (al) verfilmd is; ik kwam het tegen toen ik op zoek ging naar (een stukje uit) de film de zusters Munekata van de Yasujiro Ozu, waar Renée en Kakuro Ozu zo dol op zijn. Voor wie een beetje idee wil krijgen is er hier een fragment te zien.

Mooi boek en wat mij betreft absoluut waard om uit te lezen.

Ellen schreef:

De egel is uit en ik ben erg blij dat ik doorgezet heb. Ik heb al eerder gezegd dat ik niet weet of het de discussie hier was of dat het boek 'gewoon' beter leesbaar werd of dat ik de toon beter oppikte, maar feit is wel dat ik na zo'n pagina of 150 met veel meer plezier heb gelezen. Renée werd een heel plezierig mens, net als Paloma. Het waarom van de stekeligheid, het 'opgerolde' en zichzelf met de stekels naar buiten beschermen van Renée wordt - voor mij tamelijk onverwacht, omdat ik niet naar het waarom op zoek was - duidelijk. Maar meneer Ozu spant (natuurlijk) de kroon Knipoog/Wink. Wat een mooi mens.

Daar ben ik het helemaal mee eens.

Jammer dat lezers afhaken (meestal voor de komst van Mijnheer Ozu in het verhaal). Ik heb zo'n vermoeden als het boek toch uitgelezen wordt je mening totaal anders uitvalt.

Ik kom er tzt. nog op terug, nu weinig tijd en het boek heb ik uitgeleend aan een vriendin.

irene

Daarnet tijdens de middagwandeling (na het lezen van het hoofdstuk waarin Renée probeert Husserl te begrijpen) de bedenking gemaakt, dat er eigenlijk toch wel een aantal tegenstellingen in deze tekst zitten, zoals intelligent of niet (wat dat ook moge betekenen), jong of oud, arm (gewoontjes) of rijk. Waarbij "kennis" een heel belangrijke (belangrijkste) rol speelt.

Lezer100

Misschien dat men bij het begin van dit boek wel eens snel de neiging krijgt het weg te leggen, maar ik kan hierop maar een ding antwoorden (zonder iemand te willen verplichten) van toch proberen verder te lezen. Zoals Dettie hierboven al aanhaalde, bevat dit verhaal een aantal pareltjes van ironie (die misschien in vertaling niet altijd direct zo ervaren worden, omdat de pointe van sommige woorden of uitdrukkungen niet echt te vertalen is). Renée en Paloma zijn echt wel aan elkaar gewaagd, ook al is de bron van hun wederzijdse ironie wel niet dezelfde.

Lezer100