Paul Baeten Gronda - Nemen wij dan samen afscheid van de liefde

Het hele lezen gaat er toch om dat je ofwel lekker kunt genieten van een mooi verhaal of dat je bepaalde dingen herkent en daardoor over het verhaal na kunt denken.

Bij een film doe ik dat ook wel maar inderdaad minder. Maar bij een boek maak je je eigen film in je hoofd en kun je dingen meer zelf invullen, bij een film wordt dat voor je gedaan. Als je gewoon leest wat er staat dan kun je net zo goed de krant lezen. Maar ik merk vaak dat mensen die niet lezen niet goed begrijpen wat nu zo leuk aan lezen is.

Dettie

Ik denk dat Nico meer bedoelt dat we de gevoelens van de personen in de verhalen op onze eigen belevingswereld projecteren. Het is moeilijk uit te leggen. Wij hebben hier nu een discussie over hoe het hoofdpersonage en zijn familie/vrienden moesten gereageerd hebben of zouden kunnen gereageerd hebben. En dan gaat de discussie over in hoe wij vinden dat wij of andere mensen zouden moeten reageren. En uiteindelijk heeft het niets meer met het boek zelf te maken... En dit is een manier waar er vaak op gereageerd wordt. Wij lezen de boeken uit onze eigen belevingswereld en achtergrond... zijn nauwelijks objectief. (Ik dan toch heel dikwijls) En dan ga ik mezelf vragen stellen... waarom reageer ik anders bij bv detectives en thrillers. Omdat ik nog nooit in zo'n "verhaal" gezeten heb? Dat ik me daar enkel maar iets bij kan verbeelden? Omdat dit verhaal meer te maken heeft/meer aansluit met het echte leven? En ga ik dan meer "(ver)oordelen"? Of is het zoals Nico zegt, dat ik gewoon veel te veel nadenk? Maar door op die laatste vraag te antwoorden zijn we de weg naar het boek helemaal kwijt :lol: :lol:

Ik begrijp wat je bedoelt Inge. Maar ik denk ook dat we best in staat zijn om te beoordelen of een boek goed of slecht is als we de personen en/of gedragingen van deze personen veroordelen. Het is natuurlijk wel zo dat je een boek prettiger vindt, naarmate je je beter in het verhaal kunt inleven. Maar "goed" is voor mij een andere kwalificatie.

Dit boek vond ik pas achteraf "goed". Dat kwam omdat ik de hoofdpersoon niet zo aardig vond en het even duurde voor ik zijn gedrag kon plaatsen. Ik heb het dikwijls aan de kant willen gooien en ben heel blij dat ik dat niet gedaan heb. :mrgreen:

Het heeft in zoverre met het boek te maken dat we bezig zijn met hoe reageer je op verdriet. We hadden het over de jongen (en zijn familie) die niet met elkaar kunnen communiceren na het overlijden van zijn broer, hun zoon. Ze weten niet hoe ze tegenover elkaar hun verdriet moeten tonen dus gaan ze maar vreemde dingen doen zoals in een hotel wonen, met cavia's aan de slag enz.

Daar reageren we op en dan kijk je ook hoe je zelf reageert of zou reageren in moeilijke situaties. Niets mis mee, alleen denk ik wel eens, het is een openbaar forum, willen de leestafelmensen wel dat iedereen dit kan lezen.

Ik probeer zelf altijd niet teveel persoonlijks te vertellen maar meer verwijzend naar het boek te reageren, maar dat lukt lang niet altijd!

Dettie