Paul Baeten Gronda - Nemen wij dan samen afscheid van de liefde

Natuurlijk wil ik de boeken wel rondsturen!

Kan het zijn dat ik Jensen van de bieb had? Het is hier echt niet!

Een redelijk boek. Ik vond het wel een mooie beschrijving van een jongen op weg naar zijn volwassenwording, die niet goed kan omgaan met zijn verdriet. De humoristisch of ironisch bedoelde stukjes tekst vond ik vaak te gemakkelijk of te flauw om ze echt goed te vinden. Ik denk wel dat deze schrijver nog tot grotere daden kan komen.

Ik kan hier kort over zijn, ik vond dit een goed boek.

Fragmentarisch inderdaad zo af en toe, en associatief,

maar als je eenmaal de draad te pakken hebt en door hebt wáár het eigenlijk om gaat zeer pakkend.Ik vond het vooral een boek over de onmacht om met verdriet om te gaan, de onmacht om te comuniceren over dat verdriet.

Ergens in het laatste hoofdstuk zegt de hoofdpersoon;

"Ooit had ik het woord binnenvetter geleerd, en hoewel me dat aan een specialisme in de beenhouwersbranche deed denken, was ik het nooit meer vergeten. Soms vette ik zodanig binnen dat ik er gek van werd. Deze nacht had ik besloten dat niet langer te doen".

Daar gaat dit boek eigenlijk over, in mijn optiek, over binnen vetten, en áls je dan al moet huilen dan alleen maar onder de douche of in de regen.

Wil

Je kunt het altijd mooi zeggen Willeke.

Ja op mij kwam het boek ook zo over, de onmacht om met het grote verdriet om te gaan. Ieder zoekt zijn eigen weg maar met elkaar, samen, verdriet hebben lukt niet.

Dat huilen in de regen of onder de douche zei meer dan ellelange bladzijden over het verdriet gedaan zouden hebben. Dat vond ik aangrijpend.

Ook dat meisje wat hij maar niet kon vinden. Ik vroeg me af hoe het met hem gegaan zou zijn als hij haar wél had kunnen vinden. Of was ze maar een droom, wilde hij graag dat er zo'n meisje was?

Dettie

Of was ze maar een droom, wilde hij graag dat er zo'n meisje was?

Ja, dat vroeg ik me ook af.

Vooral ook omdat de receptioniste in het Hotel van Staf in de realiteit gewoon aardig was, met een kleine flirt,

daarna merkt Max op dat hij dit als verhaal gaat gebruiken dat hij met haar geslapen heeft,

en dáárna is het tot twee keer toe in zijn eigen verhaal een feit,

terwijl er toch helemaal niets gebeurd is.

Dat zou met Elise ook heel goed het geval kunnen zijn.

Niemand heeft haar gesproken, en de ontmoetingen in het boek lopen allemaal mis.

Willeke

Elise niet echt?? Dat is niet bij me opgekomen eigenlijk. Dat ze verdwenen is, nou ja, hij is ook wel erg wazig ten opzichte van haar, waarom zou ze op hem wachten!