Audrey Niffenegger - De vrouw van de tijdreiziger

Ha Sjosque, ik denk dat het een spontane stilte was.

Ik ga vanmiddag eens ploeteren op een verslag van het boek.

Daarna zal ik mijn vragen hier eens loslaten

Groetjes

Bernadet

Ik heb het boek eindelijk ontvangen. Ben pas op blz. 25. Maar beginnen jullie vooral de discussie, hoor.

Er kwam gisteren het een en ander tussen maar vandaag hoop ik dan toch echt m'n verslag te maken.

Bernadet

Jeetje zeg dat is moeilijk om van dit boek wat te vertellen. Maar ik ploeter door *veegt zweet van voorhoofd*

Bernadet

En ik beloof maar en beloof maar en er komt niets van terecht. :oops:

Ik ben bezig maar ik geloof dat ik er niet helemaal uit kom want echt snappen doe ik het allemaal niet.

Ik kan niet volgen hoe het nu in elkaar zit. Eerst een heleboel heen en weer geflits en dan een 'rustige' tijd. Hoe kan dat? Ook snap ik niet hoe hij steeds zichzelf kan tegenkomen. Dan moet hij zelf toch dubbel bestaan. Je kan toch niet én in de ene tijd én in de andere tijd zijn?

Verder snapte ik niet dat hij véél relaties had terwijl hij waarschijnlijk wist dat hij met haar zou eindigen. Begon hij pas op latere leeftijd te tijdreizen denk ik dan? Als hij steeds naar zijn jeugd terugkeert dan had hij waarschijnlijk ook eerder al Clare gezien. Op de flap staat ze leerden elkaar kennen toen Clare zes was en Henry achtendertig. Dat zou weer betekenen dat hij haar niet eerder kende.

Ik vond Henry eigenlijk ook een vervelend, egoïstisch figuur.

Ook vond ik geen antwoord hoe Clare wist dat hij in het nu was. Zij ontmoeten elkaar 'voor het eerst' en Clare is superblij, hij kent haar niet?? en Clare weet dan hij is in het nu. Hoe weet ze dat?

Hoe kan het dat hij haar niet kent?

Hoe meer ik het over het boek heb, hoe minder ik er van snap.

Mijn algemene mening is dat het een boek is dat lekker wegleest maar laaiend enthousiast ben ik niet. Net wat Wil zei, er is een gedeelte wat een beetje saai wordt. Het laatste gedeelte vond ik het beste maar toen werd er ook niet zo veel 'gereisd' en kon ik het verhaal beter volgen.

Ik heb ook nog vragen over het eind maar dan verklap ik teveel denk ik dus wacht daar nog maar even mee.

Bernadet

en hier bleef ik toch een beetje op een afstandje kijken hoe ze het bedacht had.

Ja Wil dat had ik dus ook. Ik begon dus heel enthousiast aan het boek en misschien viel het daardoor een beetje tegen. Ik kon er niet echt 'in' komen.

Van Henry word je niet veel wijzer, alleen soms lees je over zijn gevoel. Clare komt beter uit de verf maar echt 'levend' worden ze voor mij niet.

Bernadet