Audrey Niffenegger - De vrouw van de tijdreiziger

Ik weet niet of ik het ooit een verrassende ontknoping genoemd heb, maar nee, dat is het ook niet. Je wordt immers tevoren al ingeseind!

Traag en saai vind ik het zeker niet, maar dat zal het wel zijn als het fenomeen van tijdreizen op zich je niets doet. Wat het dat, het fantastische, wat je tegenstond, Sarah?

Ja ik vond het eind wel verrassend en heb daar ook vragen over maar eerst even wachten tot iedereen het uit heeft.

Henry en Clare gingen nooit echt leven voor mij

Dat had ik ook, het bleef erg op een afstand.

Als je zoiets overkomt zowel voor Clare als Henry dan gaan er volgens mij bergen gevoelens door je heen. Die kant kwam nauwelijks aan bod. Alles bleef zo oppervlakkig vond ik.

Het middengedeelte van het boek vond ik ook niet echt geweldig. Het kabbelde allemaal een beetje voort.

Het verhaal blijft bij mij niet erg hangen. Alleen het eind wél.

Ik word nieuwsgierig, Bernadet..ik heb nergens een terugslag gehad, ook bij de tweede keer lezen niet, maar ook geen hoogtepunt.

Wat ik wel had bij de tweede keer lezen: er zitten heel in het begin al aanwijzingen voor dingen die verderop gebeuren. Daar begrijp je niets van als je het voor het eerst leest. Niet dat dat erg is, maar ik had nu wel een oja, dan gebeurt er dat' ervaring.

Clare vraagt bijvoorbeeld waarom zij nooit meer dan één Henry ziet, en dan zegt Henry: wacht maar, dat komt wel als we elkaar in het heden kennen, en voor zichzelf voegt hij er aan toe 'vaker dan je lief is' Als je het verhaal kent weet je dus waar dit op slaat..

Ja die verwijzingen, Clare heeft dus ook iets gezien wat op het einde pas duidelijk wordt wát ze gezien heeft.

Ik kan denk ik moed niet opbrengen om het nog een tweede keer te lezen. Ik lees af en toe stukjes voor de tweede keer maar het helemáál opnieuw lezen... daar vond ik het verhaal toch niet boeiend genoeg voor.

Bernadet

Wat vonden jullie er zo verrassend aan (aan die ontknoping)?

Ik vond het einde het deel van het boek waar teminste weer een beetje vaart in zat.

Ik weet niet in hoeverre iedereen het al uit heeft dus ik zal het een beetje omslachtig formuleren, maar ik vond de fysieke toestand van Henry op het eind ook wel schokkend, dat was in ieder geval iets wat ik niet aan had zien komen.

Hoe en wat het nu precies zat met die tijdwisselingen en wie wat waneer wel en niet wist of moest kunnen weten en of dat klopte

heb ik halverwege opgegeven om te volgen.

En verder vond ik de conceptie van Alba ver over de top..zeer ongeloofwaardig, zoiets haalt me dan helemaal uit mijn verhaal en ik had toch al zo n moeite het verhaal niet van een afstandje te bekijken maar er midden in te zitten.

Kortom, een boek waar ik tweeslachtig over ben.....het is niet een boek wat ik snel zelf zou lezen, en ik vind het leuk dat ik het toch gelezen heb,

maar het heeft me nooit zo overtuigd dat ik het het van een afstandje bekijken en denken hoe heeft ze dit geschreven

los kon laten.

Groetjes,

Wil

Jullie houden niet van fantasy, denk ik zo. Ik heb er helemaal geen moeite mee al die 'rare' dingen te accepteren als ik lees.