Harry Mulisch: Siegfried

Vragen van Bernadet, nu beantwoord:

1. moet u zelf altijd voorkomen in uw verhaal?

2. moet u zelf als een aantrekkelijke man in uw verhaal voorkomen?

3. moet u altijd als intelligente man in uw boeken voorkomen?

4. moet u altijd uw kennis etaleren in uw boeken?

5. moet u altijd filosfen in uw boeken bespreken?

6. moet u dit bovenstaande ook nog eens erg ingewikkeld vertellen?

7. kunt u het niet in hapklare brokken vertellen?

8. kunt u zich niet wat bescheidener opstellen?

Ik heb wel een paar antwoorden op deze vragen...

1. Dat is jouw interpretatie

2. Rudolf Herter (met groen tweedpak en 70 jaar) lijkt mij niet echt aantrekkelijk

3. Wat is dat nou weer voor vraag? Hij IS intelligent, zoniet hoogbegaafd, en dat mag hij in zijn boeken best etaleren

4. Deze kennis is erg karakteristiek voor zijn boeken, en zo leer je nog eens wat...

5. Hij is de schrijver, als het je niet aanstaat, lees het dan niet.

6. Hij schrijft op zijn eigen niveau wat nou eenmaal niet iedereen kan "behappen"

7. zie 6

8. Nee dus

En dan heb ik een vraag voor Marjo; heb je enig idee waar het einde van Siegfried over ging? De ontdekking van de hemel telt 900 pagina's, en de filosofische verhandelingen hadden waar ze stonden een doel, daarom waren ze over het boek verspreid. In siegfried is deze filosofische verhandeling de ontknoping, waarin Mulisch zijn idee over Hitler en het niets en Nietzsche uitlegt.

Literatuur is nou eenmaal niet altijd eenvoudig. Sommige boeken zul je pas na 2x lezen begrijpen.

Oei wat een felle reactie. ik schrik ervan.

De vragen waren een grap als reactie op het commentaar van Marjo (MvT) en ze leverden gelijk een discussie op.

Hier staat mijn verslag www.leestafel.info/harry-mulisch

waarin eigenlijk staat waarom ik (ook) die mening ben toegedaan.

De hoofdpersoon in het boek is een gevierde schrijver (Mulish dus) die wordt uitgenodigd voor een aantal lezingen en t.v. opnames in Wenen vanweg zijn nieuwe, zeer goed ontvangen, dikke boek "De Uitvinding van de liefde". (=De ontdekking van de hemel) Tijdens een t.v. interview vertelt hij dat hij bezig is met een boek over Hitler.

Mulisch was bezig met een boek over Hitler en het resultaat is Siegfried.

In het boek beschrijft Mulisch zelf de hoofdpersoon als een aantrekkelijke man (ondanks zijn leeftijd). De hoofdpersoon is iemand die veel filosofische gedachten heeft en veel van filosofie afweet (Mulish ook).

Ik vind enkele boeken van Mulish wel erg goed (De aanslag, De ontdekking van de hemel) maar het is opvallend dat hij vaak zelf in zijn boeken voorkomt en dan niet op een bescheiden manier. Ook in 'De pupil' waar eveneens een verslag van op de site staat, is de hoofpersoon de aantrekkelijke aankomende schrijver.

Ik vind dat vrij vervelend, ik heb niet zo'n behoefte om die zelfverheerlijking te lezen, maar ieder zijn eigen mening hoor.

4. Deze kennis is erg karakteristiek voor zijn boeken, en zo leer je nog eens wat...

5. Hij is de schrijver, als het je niet aanstaat, lees het dan niet.

6. Hij schrijft op zijn eigen niveau wat nou eenmaal niet iedereen kan "behappen"

4. Ik weet inmiddels genoeg van filosofie en ben getrouwd met iemand die filosofie gestudeerd heeft, en wij discusiëren veel over filosofen en hun filosofie, enige kennis ontbreekt mij dus niet. Maar ik lees dan liever gericht dan dat het mij te pas en te onpas in een roman voorgeschoteld word.

5. Het was een samenleesboek van de leesgroep in mijn woonplaats.

6. zie 4.

Mulisch heeft een hypothese uitgewerkt in romanvorm. Want daar draait het eigenlijk om, om die hypothese. Het is een hypothese van Mulisch zelf die hij graag kenbaar wil maken. In mijn ogen hoeft hij zichzelf dan niet zo te etaleren, iedereen weet dat ze een boek lezen geschreven door Mulisch, waarom dan zichzelf zo prominent aanwezig laten zijn in zijn boeken?

Ik denk dat Mulisch deels wordt gelezen om zijn folosofische gedachten en deels om de roman in die filosofische gedachten. Naar mijn gevoel rijmen deze twee dingen niet altijd in zijn werk.

Maar nogmaals ieder zijn gedachten over een schrijver, daarom bestaat leestafel ook, zodat je kan discussiëren over je bevindingen en deze bevindingen kunnen erg afwijken van elkaar. Dat maakt een discussie des te interessanter.

Bernadet

En dan heb ik een vraag voor Marjo; heb je enig idee waar het einde van Siegfried over ging?

Het is zowat een jaar geleden dat ik dit boek las, ik kan geen antwoord geven hierop, ik weet dat niet meer.

Ik blijf van mening dat Mulisch zijn filosofie best had kunnen opdelen om het beter te laten bezinken. Hij is intelligent zeg je zelf, en een goed schrijver, dus dat moet hij kunnen.

Ik denk niet dat ik het ooit een tweede keer zal lezen..

Mulisch, tja, zeker een groot schrijver - hoewel ik hem persoonlijk niet tot de grootste zou rekenen - maar ook zo arogant als een aap. De man die zich zelf vaak laat bellen in publieke gelegenheden zodat hij zich flanerend en ostentatief naar de telefoon kan bewegen. Sommige zweren bij hem, anderen haten hem. Ieder zijn meug.

BB schreef : Mulisch, tja, zeker een groot schrijver - hoewel ik hem persoonlijk niet tot de grootste zou rekenen - maar ook zo arogant als een aap. De man die zich zelf vaak laat bellen in publieke gelegenheden zodat hij zich flanerend en ostentatief naar de telefoon kan bewegen. Sommige zweren bij hem, anderen haten hem. Ieder zijn meug.

Mulisch, inderdaad een grote schrijver / grote geest. Ik herlees nu de OvdH , maar vind het een stuk minder boeiend dan de eerste keer. Misschien omdat ik nu wat ouder ben en waarschijnlijk ook omdat ik voor de tweede keer dingen lees een stuk minder leuk vind. Misschien dat ik ook wel een beetje uitgelezen ben.

Mulisch: "Ik was liever filosoof geweest" en "Ik zou het liefst stilletjes de wereld verlaten, wetend dat het goed zit."

Dat is Mulisch, kippenvel krijg ik ervan. Dat ie wat ongewoon/excentriek is, dat past wel bij hem, vind ik. Ik zou dat niet meteen arrogant noemen.

Ontdekking van de hemel was 900 pagina's lang, siegfried daarentegen heeft er maar 150... die hele filosofische verhandeling aan het eind gaat over waarom Hitler het niets is, en dat hij ook de ondergang heeft veroorzaakt van Nietzsche, die Hitlers komst ook nog eens zou hebbn oorspelt, en de dood van Herter aan het eind. je kunt dat niet in hapklare brokken door het boek verspreiden omdat het plot dan veel minder goed zou zijn...

Mulisch als persoon is trouwens inderdaad nogal arrogant, maar toch, zolang ie goede boeken blijft schrijven...