Welk boek zou je absoluut willen gelezen hebben voor je dood

Jom schreef : Ik zou meer spijt hebben van de boeken die ik niet heb afgemaakt

Betekent dat dat je zelf ook boeken schrijft?

Groetjes

Bernadet

Ja, Bernaatje, maar die tellen eigenlijk niet mee want ze hebben geen echte lezers.

En er bestaat eigenlijk maar één exemplaar van - facsimile weliswaar, en in een beschaafd quarto. Het zijn – vergeleken met gedrukte uitgegeven verveelvoudigde exemplaren - mijn eigen onuitgegeven enkelvoudige onechte liefdeskinderen, overspelig ademend in hun voorthollend krulschrift dat zich niet door niets stoppen laat. Dat moet ik toch ter hunner verdediging inroepen.

Nu wilde ik daar eigenlijk niet de aandacht op vestigen maar het bleek mijn eerlijk onvoorbedacht antwoord.

Dit is een leestafel, geen schrijftafel. Leestafels hebben elleboogplaats van doen, op schrijftafels moet alleen een pols (gewricht en hartslag tegelijk ) kunnen steunen, rusten of slaan. Dat scheelt.

g

Ik blijf ook bij mijn eerder gegeven antwoord.

Jom schreef : de Metamorfosen

Neen, ik ben er ergens halfweg in blijven steken :

- namen, namen, en nog eens namen,

- en (waarschijnlijk) tekstgetrouwe maar door de vertaler erg verwrongen verzen.

Welke vertaling heb jij dan? De vertaling van M. D'Hane-Scheltema is heel goed leesbaar. Die namen en namen blijven wel, natuurlijk.

Lieve tafelgenoot Jom

Ik quote even:

Mijn vraag was niet " wat wil je lezen als je doodgaat ?", of “wat is je favoriete sterfbedliteratuur ?”, maar wel

“van welk boek zou je het echt spijtig vinden als je het ongelezen zou moeten achterlaten ?”

daarbij opmerkend dat ene tweeslachtigheid niet vreemd was aan je allereerst gestelde vraag, want daaraan was toegevoegd (alweer een quote):

Ik bedoel: stel je zit in een oorlog, krijgt een kogel in de borstkast, je weet jezelf stervende

waarbij onze poëtische zielen zowel voor de ogen zien: welk boek moet ik dus zeker gelezen hebben als... wat als ik die kogel in mijn borst krijg..., want dat laatste is nu echt een zeer plastische voorstelling die je aan de dis schuift.

Vandaar enige verduidelijking van mijn allereerste antwoord:

Een boek dat ik nooit gelezen heb, maar wellicht moet lezen: Ulysses van Joyce, waarbij ik vermoed dat ik het niet zal smaken.... Maar aangezien "men" zegt dat daarin de wortels van de moderne literatuur liggen (of dingen in dien aard), vind ik dat ik het boek op zijn minst moet geprobeerd hebben, dan kan ik me er tenminste een beeld van vormen.

Maar als die kogel in mijn borstkas zit, en er rest me nog wat tijd.... geef me dan maar een van die nostalgische jeugdboeken, ik las er heel wat, maar als ik overweeg wat hier op Leestafel gepasseerd is, zijn er me toch een aantal ontgaan. Misschien dat ik die titels maar opnieuw opzoek. Je weet maar nooit...

Groetjes. Tiba.

goed. dan probeer ik toch maar de volledige versie van Lord of the Rings. sinds ik de film heb gezien, raak ik niet door het nogal langdradige eerste deel van het boek. en dat is nu toch wel een klassieker die in mijn boekenkast zou horen, vind ik zelf...

Ja, Tieb, het was niet duidelijk genoeg gesteld.

Ulysses dus, of een fris levenskrachtig jeugdboek.

Wat een afstand, wat een spant van verlangen.

En waarschijnlijk is het ook nog een heel ander boek waarvan je zou willen dat men er je stervende hand op laat rusten.

g