Vraag 11 Lees jij kookboeken?
Jazeker lees ik kookboeken. Ik vind het heerlijk om te lezen hoe de koks/kokkinnen op een idee voor een gerecht komen of hoe zij 'toevallig' een nieuw gerecht ontdekten omdat ze bijvoorbeeld haast hadden en maar wat bij elkaar smeten en het onverwacht een geweldig gerecht opleverde.
Ooit had ik een kookboek getiteld Barcelona met allerlei gerechten uit deze mooie Spaanse stad. Daar ben ik regelmatig geweest en het is dan verschrikkelijk leuk om bepaalde wijken te herkennen, de verhalen erover te lezen én de bijbehorende gerechten (o.a. tapasgerechten) die je daar at. Fantastisch om die dan zelf te maken en bijv. een Spaanse avond te houden. (Dat was in de dagen dat alles niet zo duur was

)
Verder had ik een heel goed Chinees kookboek en ook daarin werd over de oorsprong van de ingrediënten verteld en uit welke streek de gerechten kwamen. Er zat een enorm verschil in een gerecht dat uit het noorden of zuiden van China kwam. De smaak en gerechten waren ook totaal anders - en lekkerder - dan het Chinese eten dat je in Nederland bij de Chinees kunt kopen.
Het leuke van dit soort boeken is dat je al kokend op reis bent.
Verder is er een boek geschreven door een echtpaar Katie & Giancarlo Caldesi, waarvan de man diabetes 2 kreeg. Zij schrijven op een enorm leuke manier over de zoektocht die zij deden naar gerechten die geschikt voor hem waren en tot hun verrassing was er heel veel wat ze wél konden eten. Hun verhalen zijn heel vermakelijk en eigenlijk ook wel leerzaam.
Maar het kookboek Midnight Chicken van Ella Risbridger spant de kroon. Het genoemde Chickenrecept ontstond na een avond flink stappen inclusief de nodige alcohol. Midden in de nacht werd besloten dat nog een kippetje eten geen slecht idee was. Met de ingrediënten namen ze het niet zo nauw en zo ontstond een kipgerecht waarbij ze hun vingers aflikten en wat daarna nog vaak gemaakt is. Daarnaast leveren ze nog veel verhalen over koken met je hart, ofwel koken op momenten dat je ontzettend plezier of verdriet hebt en hoe fijn dat kan zijn. Een ontzettend vrolijk en liefdevol boek waar de liefde voor eten en koken vanaf spat.
Tot slot, geen kookboek maar wel een boek over koken is Wijsneus in de keuken van Julian Barnes. Hij is een kookboekenkoker die alles wat in het boek staat nauwkeurig opvolgt. Voor hem is het een ramp als er bijvoorbeeld 'een snufje' zout staat, want wat is een snufje? Of een klontje boter... hoeveel boter moet je dan gebruiken. Is een klontje 10 gram of 30 gram. Een scheutje, een lepeltje, een wolkje... hoeveel is dat? Hoe groot is een middelgrote ui? Waarom staat er de ene keer, snipper de ui en de andere keer snijd de ui fijn? Of over recepten die niet kloppen etc.
Een hilarisch boek.
En jullie? Lezen jullie kookboeken?
Dettie