Momenteel lees ik.....

Renate schreef : Ik heb daar verschillende boeken van gelezen. Moet zeggen dat ik ze wel leuk vond, maar op een gegeven moment ben ik er toch mee gestopt. Soms lijken de boeken wel een soort parodie op andere fantasy romans en dergelijke.

Volgens de kaft is dit een "fantastische satire met hilarische diepgang". Tot nu toe lijkt dit wel te kloppen (ben ongeveer halfweg). Of ik ze allemaal ga lezen, weet ik niet. Ik ben wel nieuwsgierig naar "Faust Erik" (de Faust-figuur intrigeert mij uitermate).

Ik ben vandaag begonnen in een ouwetje van James Lee Burke (uit 1997): Gevangene van de hemel.

Kwaliteit verloochent zich niet: ik zit te genieten van deze thriller.

Hans Fallada, Alleen in Berlijn

Momenteel lees ik Lionel Shriver - Waar is het fout gegaan

Ik vind het een boeiend boek, waarin een vrouw brieven aan haar ex-man schrijft. De brieven gaan deel over hun zoon, die 7 medeleerlingen en 2 docenten heeft vermoord. De vrouw vraagt zich af waar het mis is gegaan met het kind. Eigenlijk onderzoekt ze min of meer haar eigen verantwoordelijkheid. De vraag is min of meer of de zoon vanaf z'n geboorte niet deugde, of dat zij een negatieve rol in z'n ontwikkeling heeft gespeeld. Tot nu toe ben ik geneigd te denken dat er vanaf het begin iets mis was met de zoon. Dat de moeder misschien liever geen kind gehad zou hebben lijkt me niet echt een doorslaggevende rol te hebben gespeeld.

Een vraag zonder antwoord, denk ik!

Ik lees er twee: de nieuwste Rascha Peper, afgewisseld met een zeer goed geschreven boek over een psychiatrische instelling. Maar dat is non-fictie, heb ik niet altijd zin in.

Of je echt een antwoord krijgt lijkt me niet. Ik denk ook niet dat iemand dat kan geven. Dat moeder niet als enige verantwoordelijk is, lijkt me wel duidelijk. De moeder voelt zich misschien verantwoordelijk, maar het kind wat ze heeft gebaard, maakt het haar ook niet gemakkelijk en haar man is ook wel een beetje medeverantwoordelijk. Hij praat vrijwel alles wat Kevin doet, goed. Als de kindermeisjes het niet lang bij het gezin uithouden, dan ligt het niet aan Kevin, maar aan de kindermeisjes. Als niemand meer op wil passen, komt dat doordat de meisjes te veel zakgeld krijgen, waardoor de verdiensten als oppas niet nodig zijn. Kevin is gewoon een klein monster. Z'n moeder houdt misschien niet zo veel van hem, maar dat is ook moeilijk. Door Kevin heeft ze min of meer haar baan bij haar eigen succesvolle bedrijf moeten opzeggen. Als Kevin de verhuizers met een waterpistooltje in hun kruis blijft schieten, pakt z'n moeder het waterpistooltje af, waarna ze het op een keukenkastje legt. Kevin laat zich hier niet door tegenhouden en klimt, zo klein als hij is, naar boven, om het pistooltje te pakken. Z'n vader prijst hem voor z'n doorzettingsvermogen en vindt dat hij het pistooltje weer mag hebben, iets waar de moeder het niet echt mee eens is. En zo gaat het iedere keer. Kevin misdraagt zich en pa praat het goed, of vindt dat de moeder overdrijft. Kevin loopt op z'n zesde nog met luiers, omdat hij ten ene male weigert om gewoon naar het toilet te gaan. Ook nu vindt de vader dat de moeder het verkeerd aanpakt, maar Kevin doet in feite gewoon wat hij wil.

Natuurlijk lees je alleen het verhaal van de moeder en het kan zijn dat ze de dingen wel eens wat sterk aanzet, maar gezien het feit dat het boek uit brieven die ze aan haar man schrijft bestaat, geeft mij het gevoel dat ze niet al te zeer overdrijft. Dat heeft uiteindelijk ook geen zin.

De vraag is of het kind minder slecht zou zijn geworden als er goed naar hem gekeken zou zijn, of als de ouders hem consequenter op zouden hebben gevoed, weet ik niet. Dat er vanaf het begin iets mis was met het kind, kan je moeilijk de moeder verwijten.