Momenteel lees ik.....

Ik vond het een mooi boek en eigenlijk helemaal niet zo'n zwaar verhaal. Er zitten genoeg luchtige momenten in, bijvoorbeeld de stukjes van Anni. Een van de mooiste passages van haar is misschien wel een stukje over haar speelgoedbeesten. Ze heeft er 33, die allemaal een naam hebben en in alfabetische volgorde bij haar in bed mogen slapen. Een keer heeft ze ze alle 33 meegenomen, maar toen paste ze er zelf niet meer bij. Het zeehondje dat ze het laatst mee had genomen, was op de grond gevallen en had het dus koud gehad. Als troost mocht het nu een hele week bij haar liggen. Bij haar hoofdkussen, maar niet te dichtbij, voor het geval het zeehondje het eigenlijk toch niet leuk vond.

Ik lees nu: Moordlust van Buthler & Öhrlund. Een behoorlijk dikke pil van ruim 500 blz. waarvan ik me afvraag of het niet iets minder had gekund. Aan de andere kant wel lekker gedetailleerd waardoor je de karakterontwikkelingen goed kunt volgen. Maar tot nu toe neig ik ernaar dat ik het wat teveel van het goede vindt. Afgezien daarvan is het wel een onderhoudend, spannend boek.

Daar begin ik niet eens aan op het moment..

Over het boek van Riikka Pulkkinen kan ik nog zeggen dat m'n vader het dit weekend zo'n beetje achter elkaar uit heeft gelezen. Het was zelfs belangrijker dan de krant. Nu is m'n vader tegenwoordig helemaal niet meer zo'n lezer, dus dat zegt wel wat. Hij vond het boek ook helemaal niet zwaar. De wisseling tussen de hoofdpersonen vond hij aan de ene kant wel lastig, maar het zorgde er wel voor dat het niet te zwaar werd. Het is misschien wel een boek dat je aan het denken zet.

Vanmorgen naar 'Boeken et cetera' gekeken en ik kan weer een paar schrijvers op m'n lijstje zetten, zodat ik daar in de toekomst eens naar kan kijken in de bibliotheek. Eigenlijk zou ik dat vaker moeten doen. Ik weet nog steeds niet hoe Riikka Pulkkinen op m'n lijstje is gekomen. Ik meen dat ik haar ook in 'Boeken et cetera' heb gezien, maar dat weet ik niet zeker. Het kan ook zijn dat ik een bespreking van een boek in de krant heb gezien.

Winterzusters net uit. Geweldig boek, een echte Axelsson. Ben door de 500 pagina's gevlogen. Meteen maar weer zo'n noordelijke dikkerd ter hand genomen: Honderd jaar van Herbjorg Wassmo.

Inmiddels ook weer een aantal boeken uitgekregen.

Interessant:

Tijger, tijger van Margaux Fragoso

Ik vond dit een heel boeiend autobiografisch boek over een meisje dat van haar zevende tot haar 22-ste iets met een pedofiel heeft. Je ziet hoe het een en ander functioneert en hoe ze gemanipuleerd wordt. Dat het gezin waar het meisje in opgroeit ook niet bepaald normaal functioneert, maakt het allemaal dramatischer. De moeder heeft psychische problemen, waarvoor ze regelmatig opgenomen wordt. Tegen het einde van het boek blijkt dat ze zelf ook misbruikt is, maar dat er in het gezin waar ze in opgroeide niet over gepraat kon worden. De vader van het meisje is ook een wat vreemde figuur, die ook voor het huishouden opdraait, omdat z'n vrouw dat niet doet. Verder is hij nogal macho en heeft hij de neiging om te veel te drinken. De pedofiel wordt in dit boek niet echt als een monster afgeschilderd, hoewel het een en ander ook beslist niet geromantiseerd wordt. Je ziet echt hoe het meisje wordt meegezogen. Aan de ene kant vind ze de aandacht die ze krijgt misschien wel prettig, omdat haar ouders haar die aandacht niet geven, maar aan de andere kant gebeuren er ook dingen die ze niet leuk vindt.

Boeken waar ik minder over kan zeggen:

Adriaan van Dis - De wandelaar

Anne Holt - Mevrouw de president

Mo Hayder - De behandeling

Momenteel lees ik:

David Vann - Legende van een zelfmoord

Ook een mooi boek, maar in zekere zin wat tragisch. De vader van de hoofdfiguur is een tandarts, die kennelijk meent dat hij iets mannelijkers moet doen. Hij probeert het als visser, maar dat wordt geen succes. In het deel dat ik nu lees en dat eigenlijk de hoofdmoot van het boek vormt, is hij met z'n zoon, die een jaar of 12 a 13 is, op een eiland, waar hij een aantal maanden wil doorbrengen. Echt goed gaat dat allemaal niet. De man is niet echt handig en op een gegeven moment verwoest een beer een groot deel van de inventaris van de hut. De man blijft echter van mening dat ze het op het eiland moeten redden en wil niet terug (waarom is niet echt duidelijk, maar ik vermoed omdat hij dan het gevoel heeft mislukt te zijn). De man ligt 's nachts regelmatig in bed te huilen, wat z'n zoon wel hoort. De zoon wil eigenlijk het liefste terug naar huis, maar z'n vader haalt hem over om te blijven. Op een bepaald moment valt de man ook van een berg, een valpartij die hij overleeft. Ergens heb je een beetje het gevoel dat het geen echte val is. De vader heeft ook wat problemen met vrouwen. Hij is gescheiden van de moeder van de zoon en ook met z'n tweede vrouw lijkt de relatie niet helemaal goed te zijn. Je krijgt de indruk dat de man iets anders wil zijn dan hij is. Het lijjkt er op dat hij een "echte" man wil zijn, met een soort pioniersgeest, die alles zelf kan doen, jagen, vissen, een hut bouwen en wat al niet meer.