Momenteel lees ik.....

Ja, maar ik begrijp niet goed wat het bezwaar is tegen een doorlopen van het leven van de hoofdpersonen in een serie boeken met dezelfde hoofdpersoon. Over het algemeen kan je ze nog steeds los van elkaar lezen. Alleen mis je dan de ontwikkeling van de hoofdpersonen een beetje.

Net uit:

A.F.Th. van der Heijden - Uitdorsten

Een lekker kort boekje over de dood van z'n moeder. Zeer ontroerend.

Dat ik geen trek heb in vervolgthrillers is natuurlijk helemaal mijn eigen 'fout'...

Als ik een thriller wil lezen, ga ik voor de plot, en ben niet geïnteresseerd in het wel en wee van zo'n speurder, anders zou ik een roman pakken. En als je ze los gaat lezen, dan krijg je dus allerlei informatie mee waar je niets aan hebt, of zelfs niet kunt volgen.

Maar gelukkig voor de schrijvers die dit doen, zijn er genoeg liefhebbers voor!

Tja, ik lees thrillers niet alleen voor de plot, maar ook voor de hoofdpersonen. Het los lezen lijkt me over het algemeen toch niet zo'n probleem. Over het algemeen is de "overbodige" informatie toch niet zo groot. Ook bij gewone thrillers, die geen deel uitmaken van een serie krijg je genoeg over de hoofdpersoon mee, terwijl dat niet van belang is voor de plot. Of je moet boeken van Baantjer lezen.

Bij romans zou ik ook vaak graag willen weten hoe het de hoofdfiguren na afloop van het boek verder vergaat.

O nee, boek dicht, het is klaar...

Soms gaat dat wel op, maar soms voel ik me zo bij het leven van de hoofdpersonen betrokken, dat ik graag zou weten hoe het verder met ze gaat.

Net uit:

Riikka Pulkkinen - De grens

Een indrukwekkend boek over een vrouw van 53 wier man Alzheimer heeft en in een instelling woont, en een meisje van 16 dat een verhouding krijgt met haar leraar. De vrouw heeft haar man ooit beloofd dat ze hem zal doden als het te slecht met hem gaat, maar het lijkt haar toch niet te lukken. Het meisje is het nichtje van de vrouw. Het boek is geschreven vanuit 4 personen. In de eerste plaats hebben we Anja, de vrouw, die docente op een universiteit is. Dan hebben we Mari, het meisje van 16, dat hoge cijfers op school haalt, waaronder een 10 voor Fins. Vervolgens hebben we Julian, de leraar Fins waar het meisje verliefd op wordt en die ook verliefd wordt op het meisje. De laatste persoon is Anni, het 6 jaar oude dochtertje van de leraar. Dan zijn er nog wat bijfiguren, zoals de moeder van Mari, de vrouw en andere dochter van van Julian, de vriendin van Mari en het vriendinnetje van Anni. Anja krijgt ook nog contact met een man wiens moeder in de instelling zit.

Mari heeft de neiging om in zichzelf te snijden. Ze laat zich in het begin een beetje meeslepen door haar vriendin, die veel volwassener lijkt te zijn, of liever gezegd die wat brutaler is. Eigenlijk doet die vriendin zich ervarener voor dan ze is en op het moment dat Mari een verhouding blijkt te hebben met haar leraar, is ze wel een beetje jaloers. De leraar weet niet goed wat hij met de verhouding aan moet. Aan de ene kant geniet hij er van, maar aan de andere kant voelt hij zich ook schuldig. Hoewel z'n vrouw van niets lijkt te weten, ontstaan er toch wat spanningen in het huwelijk. Het lukt hem echter maar niet om een einde aan de verhouding te maken, te meer daar Mari de neiging heeft zich aan hem op te dringen. Daar komt dan ook nog bij dat de moeder van Mari achter de verhouding komt. Uiteindelijk komt het boek tot een wat dramatische climax, als Mari zelfmoord wil plegen.

Pfff wat een zwaar verhaal Renate! Momenteel heb ik daar niet zo'n zin in. Maar je vond het wel een mooi boek?

Dettie