Momenteel lees ik.....

Ja, het waren inderdaad haar eerste 2 boeken. Ik vond ze ook wel de moeite waard en zal er beslist meer van lezen. Ik ken eigenlijk maar weinig 'vaste' speurders die ik niet mag, hoewel ik sommige misschien wat minder sympathiek vind. Als ik de vaste speurder helemaal niet mag, lees ik de boeken niet. Kay Scarpetta, uit de boeken van Patricia Cornwell vind ik wat minder sympathiek, maar die boeken lees ik nog wel. Er is maar een speurder waar ik zo de pest aan heb, dat ik de boeken echt niet meer lees, maar ik kan niet op de naam komen.

Ha ha, nee, zo iemand zou ik ook verdringen!!

Maar ik hou er niet zo van als het persoonlijke leven van een speurder doorloopt in vervolgdelen, terwijl de plot op zichzelf staat. Ruth Galloway is een uitzondering.

Bij Ruth Galloway loopt het persoonlijk leven toch ook door in de vervolgdelen. Het plot van beide boeken stond verder toch ook op zichzelf. Ik vind het juist wel leuk als het persoonlijk leven van de speurder in de boeken doorloopt. Een van m'n favorieten is misschien wel de vrouwelijke hoofdfiguur in de boeken van Anne Holt.

Die ken ik niet, maar als ik dus al weet dat dat zo'n vervolg in zit, begin ik er niet eens aan.

Ik wist dat bij Griffith natuurlijk pas bij haar tweede boek, en toen vond ik Ruth al sympathiek.

Ik denk dat je bij thrillers met een bepaalde hoofdfiguur, of groep hoofdfiguren, het leven van de hoofdpersonen altijd in de boeken doorloopt. Dat maakt ze voor mij juist aantrekkelijk, omdat ik me meer betrokken ga voelen bij de hoofdfiguren. Dat vind ik vaak het nadeel van op zichzelf staande thrillers. Op het moment dat je sympathie hebt gekregen voor de hoofdfiguren, moet je weer afscheid van ze nemen, terwijl ik juist wil weten hoe het verder met ze gaat.

Hoe verschillend zijn we...