Momenteel lees ik.....

Momenteel lees ik Wolfgang Niedecken - Zugabe

Dit is het tweede deel van de autobiografie van deze Duitse muzikant en oprichter van de groep Bap, die hier eigenlijk alleen bekend is van het nummer Kristalnaach.

Ik lees het nu voor de tweede keer en ik heb net het stuk gehad, waarin hij vrij uitgebreid over de beroerte die hij gehad heeft schrijft. Dat deed me denken aan de keren dat m'n vader een TIA, CVA en een herseninfarct heeft gehad.

Inmiddels heb ik dit boek uit. Er staat nog een grappige anekdote in.

Wolfgang Niedecken is in de VS om een solo-album op te nemen. Op een gegeven moment moeten ze verkassen naar een studio in Hoboken, omdat de Electric Ladyland studio bezet is. De studio is op de eerste etage en op de begane grond is een ruimte waar coverbands oefenen. Helaas dringt het geluid van de coverband die het repertoire van The Rolling Stones speelt, door tot in de studio. Het is niet zo maar een coverband, want deze heren kunnen het echt wel. Uiteindelijk komen er een paar limousines aanrijden en wie komen er naar buiten...?

The Rolling Stones. Wolfgang Niedecken bedenkt dat hij op een gegeven moment op het punt had gestaan om te vragen of men wat zachter wilde spelen en nu blijkt dat hij dat dus bijna aan Keith Richards gevraagd zou hebben. Buiten staat een eenzame fan en Charlie Watts laat de limousine omdraaien, stapt uit en maakt een praatje met de fan. Hierdoor stijgt de man natuurlijk wel in de achting van Wolfgang Niedecken.

En terwijl ik in bed 'De wereld gaat aan vlijt ten onder' van Max Dendermonde lees, ben ik ook begonnen in 'Ich hab das Paradies gesehen' van Achim Reichel. In het eerste hoofdstuk beschrijft hij een reis op een vrachtboot van Hamburg naar Zuid Afrika, om rustig te kunnen schrijven. Dat is wel grappig, want Achim Reichel is vegetariër, hoewel hij een nummer heeft geschreven met de titel 'Steaks Bier und Zigaretten' en op het schip, komen dagelijks schnitzels, worst en ander vlees op tafel. Voor men in Zuid Afrika aanlegt wordt er ook nog een barbecue georganiseerd.

Ook bij dit boek moet ik weer aan m'n vader denken. Achim Reichel kijkt namelijk op het schip naar een documentaireserie van Ken Burns over jazz. (de grote liefhebberij van m'n vader) M'n vader heeft (had) ook een CD van Achim Reichel, die ik zelf overigens ook heb.

Ja je zal nog wel vaker allerlei herinneringen krijgen. Vooral in het begin is dat vaak.

Ik ben nu het boek van Frénk van der Linden aan het lezen En altijd maar verlangen. Erg mooi en aangrijpend boek. Over zijn ouders, die gescheiden waren maar toch elkaar enorm liefhadden. Heel knap geschreven.

Dettie

De autobiografie van Achim Reichel heb ik uit en ik ben begonnen in de biografie van Supersister, een pil van ruim 1,5 kg. Niet naar iemands hoofd gooien dus.

In bed lees ik Adriaan van Dis - Indische duinen. Niet echt een boek om vrolijk van te worden, veel dood en het regelen van nalatenschappen. Maar wel goed geschreven.

ja ik ben gek op Adriaan van Dis. Hij heeft iets speciaals, toch is er altijd afstand. Hij laat iemand nooit dichtbij zijn personages komen.

dettie