Momenteel lees ik.....

Hè wat klink je lekker enthousiast Renate.

Het klinkt goed allemaal.

Hoe is dat boek van Tops en Tromp? Brengt het iets nieuws of wist je het eigenlijk allemaal al uit het nieuws of kranten?

Dettie

Dat boek van Tops en Tromp schetst in zekere zin meer de achtergronden van de criminaliteit, het ontstaan van het een en ander en het groepsgevoel, dat ook gevoed wordt door het gevoel uitgesloten te zijn. Het schetst ook de situatie in Veen, waar men tijdens de jaarwisseling auto's in brand steekt. Het andere boek van Pieter Tops, dat ik eerder heb gelezen is dan weer een mooie aanvulling op dit boek, omdat dat dan nog wat dieper ingaat op het groepsgevoel.

Momenteel lees ik de boeken van A. Lourens-Koop, later schrijvend als Jackie Lourens. Boeken die indertijd vergeleken werden met het werk van Sjöwall en Wahlöö. Soms vind je er wel dingen in, die ook in de boeken van dit Zweedse duo te vinden. Het vreemde is dat de schrijfster in 'Een kwestie van seconden', het boek dat ik nu lees, ineens is overgeschakeld op de ik-vorm, hetgeen ik geen succes vind.

nl.wikipedia.org/wiki/Jackie_Lourens

Wat erg, heeft ze zoveel geschreven en ik heb nog nooit van haar gehoord! Schandalig bijna.

Mijn excuus is dat ik geen thrillers lees, maar dan nog...

Dat overschakelen naar de ik vorm had ik in mijn laatst gelezen boek ook, middenin een hoofdstuk, dat is best lastig lezen ja.

Dettie

Wat mij altijd opvalt is dat bepaalde thrillers blijvertjes lijken te zijn, terwijl andere auteurs min of meer in de vergetelheid raken, ondanks het feit dat ze misschien wel vergelijkbaar zijn.

Sjöwall en Wahlöö zijn nog steeds bekend en worden nog regelmatig herdrukt.

A. Lourens-Koop (Jackie Lourens), lijkt helemaal vergeten te zijn, hoewel ze indertijd met het beroemde Zweedse schrijversechtpaar vergeleken werd.

K. Arne Blom, een Zweedse thrillerschrijver uit de jaren 70, die ik echt niet de mindere van Sjöwall en Wahlöö vind, is ook helemaal vergeten.

Simenon, van de boeken van Maigret is nog steeds wel bekend, vermoedelijk ook door de verfilmingen.

Ook Arthur Conan Doyle, van de verhalen over Sherlock Holmes wordt nog steeds gelezen.

Soms vraag ik me wel eens af, waarom bepaalde thrillers blijvertjes lijken te zijn, terwijl andere thrillers geheel vergeten worden. Hoeveel van de boeken die ik nu besproken heb, zullen over 20 jaar nog steeds gelezen worden?

Dit geldt niet alleen voor thrillers. En ik kan het je ook niet vertellen: waarom is het ene boek wel tijdloos, en het andere niet?