Momenteel lees ik.....

Inmiddels heb ik Het mosselmaal uit.

Het verhaal speelt zich op een avond af, waarin het gezin op de vader wacht, die maar niet thuis komt. De vertelster vertelt vaak in lange meanderende zinnen over haar vader, een huistiran, die z'n van z'n gezin verwacht dat ze het ideale gezin vormen dat hij voor ogen heeft. De vader is van arme komaf, iets waarvoor hij zich vreselijk lijkt te schamen. Hij doet alle mogelijke moeite om dit achter zich te laten en elke herinnering hieraan uit te wissen. Het is vooral het ophouden van een soort schone schijn. Hij draagt maatpakken, geeft grote fooien en verwijt z'n vrouw dat ze zuinig is en vaak kleding in de uitverkoop koopt. Hij verwijt haar dat ze een kruideniersmentaliteit heeft. Voorts bewaart hij nooit bonnen van z'n zakenreizen en vraagt ook nooit om onkostenvergoedingen, omdat hij dat kennelijk beneden z'n waardigheid vindt. Op investeringen mag je niet bezuinigen, zegt hij en hij bestelt talloze postzegelpakketten om een complete verzameling Duitse postzegels te krijgen. Niets is ooit goed genoeg. De dochter (de vertelster) haalt tienen op school, maar volgens haar vader stellen die niets meer voor, omdat het allemaal veel te oppervlakkig is. Wat er op school geleerd wordt, is niet meer diepgravend genoeg. Het gezin heeft een abonnement op concerten, waar de moeder echt van houdt, terwijl het voor de vader vooral een manier is om er bij te horen. Al het personeel van het middenkader heeft zo'n abonnement, dus zijn gezin moet ook een abonnement hebben. Zodra vader zal zijn doorgedrongen tot de top van het bedrijf, zal er een einde aan het concertabonnement komen, want de mensen aan de top zie je nooit bij de concerten. De man schaamt zich voor z'n moeder en hij wil nooit bij haar eten. Alleen als ze een kokkin neemt om de maaltijd te koken, is hij bereid om te komen eten, maar ook dan gaat het uiteindelijk mis, omdat z'n moeder haar handen niet stil kan houden. Als z'n moeder uiteindelijk overlijdt is hij ontroostbaar. De begrafenis moet iedereen weer imponeren en kosten nog moeite worden gespaard. Het graf moet natuurlijk op een mooie plaats op het kerkhof liggen, er komt een mooie grafsteen, met bladgoud op en het hele dorp, waar de moeder woonde, wordt uitgenodigd. De kinderen mogen eigenlijk geen vrienden hebben, want de ouders van de een zijn te arm en die van de ander zijn weer te veel nouveau riche.

Al met al wordt er een portret geschilderd van een zeer onaangename man, die ik alle slechts zou gunnen.

"De poort" is uit. Ben nu begonnen in "Butcher's Crossing" van John Williams.

Iedere keer als ene boek uit is ( ik heb 'de poort' ook uit) met er een volgend boek gekozen worden. Hebben jullie dat nou ook, dat er terwijl je nog met het ene bezig bent, andere boeken zich al opdringen? En dan is die keuze zo moeilijk..

Toch dat recensieboek pakken? Of dat boek waar hier op het forum net over gesproken is? Of dat ene biebboek dat zo leuk leek?

Iedere keer weer..

Nu is het een debuut geworden, -en de eerste pagina's zijn veelbelovend (Yemma' heet het) - maar ik ga zo de trein in, en neem voor het geval dat ook een thriller mee..

Niet echt, maar dat komt vooral omdat m'n leesvoer vrijwel uitsluitend uit de bibliotheek komt. Ik haal dus 5 boeken, waar meestal wel een paar thrillers bij zitten en dan begin ik te lezen. Ik probeer het een en ander wel een beetje af te wisselen. Probleem is vaak wel dat boeken die in m'n eigen boekenkast staan er vaak een beetje bij in schieten. Zo ben ik al een paar jaar bezig met Electric Eden, dat ik een aantal jaren geleden als kerstcadeau heb gekregen. Het probleem is dat het boek vrij moeilijk leest, in de eerste plaats door de enorme hoeveelheid voetnoten en in de tweede plaats omdat er van alles overhoop wordt gehaald. Men neemt het begrip Visionary music wel erg ruim. Het boek gaat min of meer over de invloeden van Britse volksmuziek, maar legt daarbij wel heel erg veel dwarsverbanden, waardoor er soms artiesten in staan, waarvan je je af kunt vragen wat ze in het boek doen, terwijl andere artiesten, die volgens mij meer voor de hand zouden liggen, niet in het boek genoemd worden. Een ander nadeel is misschien het register, dat ieder artiest noemt, die maar even in de tekst voorkomt, zelfs als het gaat om een zin waarin groep A in het voorprogramma van groep B speelde.

Ik heb dat probleem maar af en toe, Marjo. Dikwijls ligt er een gereserveerd boek van de bieb, waar nog een aantal reserveringen op staan en dan voel ik me verplicht om dat zo snel mogelijk uit te lezen. En anders: de boeken die ik net aangeschaft heb liggen op een stapel en daarvan kies ik er een, waarbij ik moeilijk/makkelijk, dun/dik, een beetje probeer af te wisselen. Die stapel is meestal niet groot (momenteel zijn dat er maar 5). Dan staat er nog een rijtje in de boekenkast. Dat is tweede keus, zeg maar. Maar als ik ineens de geest krijg en de boekenkast ga stoffen kunnen die boeken zomaar op de stapel terecht komen. De meeste boeken staan gewoon op mijn leeslijst om t.z.t. te lenen of te kopen.

Ik denk dat jouw stapels te groot zijn, waardoor je keus zo moeilijk wordt. :black:

Ik heb eerder, zelfs als ik nog een aantal boeken op stapel liggen heb, een "wezenloos" gevoel. Ik vind het steeds moeilijk een boek te "verlaten" om helemaal opnieuw in een ander boek te beginnen. Er moet daar voor mij altijd een dagje tussen zijn. Het vorige boek laten bezinken. In die tijd bekijk ik mijn stapeltje/lijstje een aantal maal en beredeneer of ga op mijn gevoel af welke de eerstvolgende wordt.