Thema augustus 2018 - Goed opgebouwde verhalen (thema BOUWWERKEN)

Citaat van de dag

Het Rijksdaggebouw (Duits: Reichstagsgebäude), is het Duits parlementsgebouw in de hoofdstad Berlijn aan het Plein van de Republiek (Platz der Republik). Het huidige gebouw dateert van 1894. Tot 1933 zetelde hier de Rijksdag, een voorganger van het huidige parlement, de Bondsdag. Het gebouw heeft vanaf het begin van de 20e eeuw de teloorgang meegemaakt van respectievelijk het Duitse keizerrijk, de Weimarrepubliek en het 'Derde Rijk'. De naam van het gebouw wordt ook wel afgekort tot Rijksdag (Duits: Reichstag).

Bron: nl.wikipedia.org/wiki/Rijksdaggebouw

Zie ook historiek.net/marinus-van-der-lubbe-1909-1934/389/

Notre Dame

De klokkenluider van de Notre Dame

Victor Hugo

De monsterlijke en gebochelde Quasimodo, die doof is geworden door het oorverdovende geluid van de klokken die hij moet luiden; de jonge zigeunerin Esmeralda, die door haar betoverende schoonheid mannen in de afgrond stort; de ijdele Phoebus en de sluwe diaken Frollo: niemand ontsnapt aan zijn noodlot in De klokkenluider van de Notre-Dame.



Recensie:

Victor Hugo (1802-1885) was zowel in het maatschappelijke als in het literaire leven van Parijs een markante persoonlijkheid. Hij schreef veel epische en lyrische gedichten, vernieuwde mede het toneel ("Cromwell", 1827, met een voorwoord dat de kracht heeft van een manifest; "Hernani", 1830). Zijn belangrijkste romans zijn "Les miserables" (1862; uitgangspunt van de mucical) en "De klokkenluider van de Notre Dame", het meeslepende verhaal van de onbaatzuchtige, onbegrepen liefde van de mismaakte dwerg Quasimodo voor het knappe, bevallige zigeunermeisje Esmeralda, dat meermalen is verfilmd. Hugo plaatst deze roman in het Parijs van 1482, rondom de Notre-Dame.

ISBN 9789025368722 | hardcover | 544 pagina's | Atheneaeum - Polak & van Gennep | september 2011

Vertaald door Willem Oorthuizen

Citaat van de dag

De cathédrale Notre-Dame de Paris (Nederlands: Onze-Lieve-Vrouwekathedraal van Parijs) is een in vroeggotische stijl opgetrokken kathedraal op het Île de la Cité, in het centrum van Parijs. In de kathedraal worden drie relikwieën van Christus bewaard: de doornenkroon, een stuk uit het kruis en een van de nagels waarmee Christus gekruisigd zou zijn.

Bron: nl.wikipedia.org/wiki/Notre-Dame_van_Parijs

Zie ook www.notredamedeparis.fr/en/ (opent traag)

Stonehenge

Inigo Jones reconstrueert Stonehenge

Caroline van Eck - Inigo Jones

In het najaar van 1620, toen koning James I (1566-1625) van Groot-Britannië op een van zijn tournees logeerde bij de graaf van Pembroke op diens landhuis te Wilton, stuurde hij zijn hofarchitect Inigo Jones (1573-1652) naar de nabij gelegen prehistorische ruïne van Stonehenge, om te bewijzen dat dit monument door de Romeinen was gebouwd tijdens hun bezetting van Engeland.

Jones is nu vooral bekend als degene die de architectuur van de Italiaanse Renaissance, en vooral van de villabouwer Palladio wist te vestigen als de stijl van de Britse elite. Het bezoek resulteerde in een beschrijving, tekeningen van Stonehenge zoals Jones het aantrof, opmetingen en getekende reconstructies. Daarmee produceerde Jones de eerste architectuurhistorische studie van een gebouw op Engelse bodem.

ISBN 9789076863825 | Hardcover | 63 pagina's | Architectura Natura | september 2009

Vertaald door Willem Oorthuizen

Citaat van de dag

Stonehenge is een megalithisch monument uit de Jonge Steentijd, dicht bij de plaats Amesbury in de Engelse graafschap Wiltshire en ongeveer 13 kilometer ten noordwesten van Salisbury op de Salisbury Plain. De recentste datering voor de bouw van Stonehenge is bepaald op 2300 voor Christus, 300 jaar later dan tot dan toe werd aangenomen.

Het monument bestaat uit een aarden wal rondom een cirkelvormig arrangement van grote, rudimentair bewerkte, staande stenen en is een van de beroemdste prehistorische locaties op aarde. Hoewel het woord 'henge' is afgeleid van stonehenge, is het geen echte henge .

Bron: nl.wikipedia.org/wiki/Stonehenge

Zie ook www.stonehenge.co.uk

Rotskoepel/Tempelberg

De tempelberg

Kanan Makya



Er was een tijd dat iemand tegelijk jood en moslim kon zijn. Zo iemand was Káb al-Ahbar, een jood uit de zevende eeuw die zich bekeerde tot de islam en desondanks joods bleef. Dit is het verhaal van zijn zoon Ishag, die werd opgedragen de heilige Rotskoepel te ontwerpen, een van de belangrijkste religieuze gebouwen op de Tempelberg in Jeruzalem.

De Tempelberg is het brandpunt van het jodendom, het christendom en de islam. Het is de plaats waar Adam terechtkwam nadat hij uit het paradijs was verjaagd, waar Abraham zijn zoon Isaäk wilde offeren, waar de Tempel van Salomo stond, waar Jezus predikte en waar de profeet Mohammed naar de hemel voer. Deze nu religieus zeer beladen plaats was in de tijd van Káb al-Ahbar een vreedzame plek, waar joden, christenen en moslims gezamenlijk de Rotskoepel bouwden.

Kanan Makiya verweeft in een levendig verhaal geloof, legende en geschiedschrijving en laat op een overtuigende wijze zien dat de drie religies takken zijn van dezelfde boom.



Recensie

De hoofdpersoon van deze 'roman' is de zoon van een jood die zich bekeert tot de islam in de tijd onmiddellijk na de dood van de profeet Mohammed (7e eeuw na Chr.). De vader vertelt de zoon alle mogelijke verhalen over de schepping en speciaal over de Rots in Jeruzalem, waar bijna alle grote gebeurtenissen van zowel de joodse, als de islamitische, als de christelijke geloofsovertuiging zich hebben afgespeeld, de tegenhanger van de Zwarte Steen in Mekka, het centrum van de wereld. Uiteindelijk bouwt de zoon, in opdracht van de kalief, een prachtige tempel over de Rots.

Dit is niet echt een roman, maar een redelijk toegankelijke geschiedenis van de eerste eeuwen van de drie geloven. De auteur is wetenschapper, geboren in Bagdad, die veel non-fictie heeft gepubliceerd en in dit boek nog niet een soepel leesbare vorm en stijl heeft ontwikkeld. Interessant, maar niet makkelijk en alleen voor wie echt meer over de vroege geschiedenis en interactie van de drie geloofsovertuigingen wil weten. Kleine druk.

Livia Visser-Fuchs

ISBN 9789045010229 | Paperback | 352 pagina's | Atlas | juli 2005

Vertaald door A. Witteveen, J. Zwart