Thema augustus 2018 - Goed opgebouwde verhalen (thema BOUWWERKEN)

Citaat van de dag

Toen keizer Yongle (1360-1424) de bouw in 1406 startte, wilde hij een rijk scheppen dat onafhankelijk van Beijing stond. Het was een imponerend fort en machtscentrum voor de keizer. Hier was hij veilig voor moordlustige vijanden en kon hij zijn land regeren. Niemand zou de stad zonder toestemming in of uit kunnen gaan.

De Verboden Stad was bijna 500 jaar lang een stad in een stad.

Lees verder www.geschiedenisbeleven.nl/de-verboden-s...formaat-en-historie/

Dat ijstijdboek heb ik gelezen, maar nooit een verslag gemaakt zie ik. Ik herinner me dat ik er ook niet zo kapot van was.

Louvre



IJstijd

Nicolas de Crecy

Europa, na de Grote Klimaatramp. Het hele continent ligt verborgen onder een dikke laag sneeuw en ijs. Een wetenschappelijke expeditie zoekt naar sporen van de beschaving die het ooit bevolkte. Als ze stuit op een glazen piramide en ruïnes gevuld met schilderijen en beelden, weten de wetenschappers niet precies wat ze in handen hebben. Door inhoud en functie van de kunstwerken te verklaren, proberen ze te begrijpen hoe de samenleving er vroeger uit heeft moeten zien. Zodoende krijgt de lezer een ironische kijk op onze samenleving, een stuk kunsthistorie en een beknopte geschiedenis van het Louvre voorgeschoteld.

Een ijskoude blik in de toekomst van het grootste museum ter wereld. Eigenzinnige sciencefiction en getekende kunsthistorische beschouwing ineen. Het Louvre in Parijs begon in 2005 met het uitgeven van een serie stripboeken, waarbij de makers werd gevraagd om een verhaal te maken rond het museum en haar collectie. Nicolas de Crécy mocht met IJstijd destijds het spits afbijten. Inmiddels bevat de collectie negen albums, gemaakt door gerenomeerde auteurs als Enki Bilal, Étienne Davodeau, David Prudhomme en Bernard Hislaire.

Nicolas de Crécy (1966) is een Frans stripmaker, bekend van o.a. Foligatto, Prosopopus en Salvatore. Zijn bijzondere tekenwerk en unieke verhalen hebben hem vele prijzen opgeleverd.



Recensie:

Het Louvre in Parijs begon in 2005 met het uitgeven van een serie stripboeken, waarbij de makers werd gevraagd om een verhaal te maken rond het museum en zijn collectie. Nicolas de Crécy mocht met 'IJstijd' destijds het spits afbijten. Bijna tien jaar later is dit gelauwerde en bijna vergeten boek gelukkig toch vertaald.

Europa, lang na de grote klimaatramp: alles is bedekt door een dikke laag ijs. Een wetenschappelijke expeditie, die gebruikmaakt van genetisch gemodificeerde honden die kunnen communiceren, ontdekt het Louvre en zijn intacte collectie. De hond Hulk ('eerbetoon aan een godheid uit jullie tijd') kan met de kunstvoorwerpen praten. Zo ontstaat een interessante en humoristische dialoog over de functie van kunst en de geschiedenis van het Louvre.

Het geheel is getekend in De Crécy's prachtige, ietwat rommelige, maar realistische stijl, waardoor het boek zelf ook een kunstwerk is.

Een uniek en origineel stripboek dat een groot publiek verdient. Vanaf ca. 15 jaar.

Gerard Zeegers

ISBN 9789072093158 | Hardcover | 75 pagina's | Stichting Z.El | januari 2014

Citaat van de dag

Het Louvre is een van 's werelds grootste musea en ligt in het 1e arrondissement van de Franse hoofdstad Parijs net ten noorden van de Seine. Het bestaat uit drie vleugels: de Richelieu-vleugel, de Sully-vleugel en de Denon-vleugel.

Wikipedia

Zie ook de officiële website van het Louvre: www.louvre.fr/en

Fort van Elmina

Het Kasteel van Elmina

Marcel van Engelen

Geen ander deel van de Nederlandse geschiedenis heeft zo veel impact gehad op het beeld van de westerse wereld als de slavenhandel in West-Afrika. Bijna drie eeuwen lang, van 1612 tot 1872, bezat Nederland een tiental forten aan de toenmalige Goudkust (het huidige Ghana). Het belangrijkste was het kasteel van Elmina. Hiervandaan werden Afrikaanse mannen, vrouwen en kinderen op onmenselijke wijze naar Noord- en Zuid-Amerika en het Caribisch gebied verscheept.

Het kasteel van Elmina beschrijft hoe leven en handel rond dit fort verliepen.

Van Engelen trekt vanaf de kust het Afrikaanse binnenland in en bezoekt de plaatsen waaruit de slaven werden weggevoerd. Gaandeweg verdiept hij zich in de discussie rond slavernij die de laatste jaren in Nederland is opgelaaid. Was de slavenhandel niet minstens zo Afrikaans als Europees? Dit boek is een beklemmend verhaal over een geschiedenis die doorwerkt tot op de dag van vandaag en niet mag worden vergeten.

Recensie

In 1637 veroverde de West-Indische Compagnie het kasteel van Elmina in het huidige Ghana op de Portugezen. In de twee eeuwen daarna was deze vesting het centrum van de Nederlandse slavenhandel. De auteur, journalist, raakte gefascineerd door deze geschiedenis. In hoeverre was de slavenhandel een Afrikaanse aangelegenheid? Hoe kwamen de Nederlanders aan hun slaven? En hoe denken de afstammelingen van die slaven die nu leven in Suriname, de Antillen en Nederland over dat verleden?

Van Engelen concludeert dat slavernij al ver voor de komst van de Europeanen tot de Afrikaanse cultuur behoorde, dat Afrikanen evenzeer als Europeanen bij de mensenhandel betrokken waren en dat het slavernijverleden bij een aantal afstammelingen van zowel handelaars als slaven nog steeds niet is verwerkt, althans ongemakkelijk bespreekbaar is. Emoties vertroebelen maar al te vaak het zicht op de historische feiten.

In een prettige afwisseling van hoofdstukken over de historie, verslagen over bezoeken aan locaties en interviews met historici, activisten en andere betrokkenen stelt Van Engelen dit aan de orde. Slavernij blijkt een gecompliceerder fenomeen te zijn dan de meeste mensen aannemen. Een prettig leesbaar en genuanceerd boek voor een breed publiek.

Peter Turk

ISBN 99789023477044 | Paperback | 272 pagina's | De Bezige Bij | maart 2013

Citaat van de dag

São Jorge da Mina of Elmina is een stadje van 35.000 inwoners, gelegen in Ghana, de vroegere Goudkust, op 155 kilometer ten westen van de hoofdstad Accra.

In 1482 bouwden de Portugezen hier het fort São Jorge da Mina (later omgedoopt tot fort Sint George), de eerste Europese nederzetting in West-Afrika. In eerste instantie was het fort bedoeld om de goudwinning en de mijn te beschermen en als opslagplaats te dienen, vandaar de 'Mina' in de naam. Al vanaf 1596 hebben de Hollanders pogingen ondernomen om het fort te veroveren, maar zonder succes. Zelfs nadat in 1615 een zware aardbeving het fort ernstig had beschadigd, lukte het de Hollanders niet om het te veroveren.

Lees veder nl.wikipedia.org/wiki/Elmina