Thema maart 2018 - Boeken zijn "ON"

Verrassende boeken ook...

Dettie schreef : Onecht kind

Rita Mae Brown

In Onecht kind, haar autobiografie, vertelt Rita Mae Brown op openhartige wijze over haar leven. Met de humor die zo kenmerkend voor haar is, schrijft ze over haar jeugd, waarin ze als buitenechtelijk en geadopteerd kind al vroeg wist wat het betekende om een buitenstaander te zijn. Ze beschrijft de stormachtige relatie met haar adoptiemoeder; doet verslag van haar politieke activisme tijdens haar studietijd en haar betrokkenheid bij de vrouwenbeweging; en ze vertelt hoe ze na de publicatie van haar eerste roman, de scandaleuze klassieker Ruby fruit jungle, plotsklaps de bekendste lesbienne van Amerika werd. Een turbulente schrijverscarrière in Hollywood en een gedenkwaardige affaire met een actrice volgden - en dit alles was nog vóór haar opzienbarende relatie met tenniskampioene Martina Navratilova.

Te midden van dit alles bleef Rita Mae Brown met beide benen op de grond staan - door haar liefde voor dieren, haar verbondenheid met de zuidelijke staten van Amerika, maar vooral door haar oneerbiedige gevoel voor humor dat elke pagina van deze memoires kleurt.

Recensie

In deze herinneringen kijkt de schrijfster en voorvrouw van het Amerikaanse (lesbisch-)feminisme (1944) terug op haar leven. In korte hoofdstukken, waarvan bijna de helft is gewijd aan haar kinder- en jeugdjaren, vertelt ze wat het meeste indruk op haar heeft gemaakt en haar maakte tot wat ze nu is. Heel bepalend was haar jeugd als geadopteerd enig kind van een ouder echtpaar, de aanwezigheid van de zus van haar moeder, haar behoefte niet te trouwen en niet in een (seksuele) rol te worden vastgepind. Daarnaast vertelt ze over haar studie, haar betrokkenheid bij het feminisme en de homobeweging, haar liefde voor dieren en de Engelse taal, haar liefdesleven met o.a. Martina Navratilova en haar succesvolle carrière als schrijfster.

Deze fragmentarische, eerlijke herinneringen maken heel goed duidelijk wat voor Brown belangrijk is geweest. De hoofdstukken over haar jeugd ademen de sfeer van een van haar beste romans: 'Koningin van Amerika'. Dat gaat enigszins ten koste van aandacht voor o.a. haar schrijverscarrière. Jammer, want het zullen vooral de lezers van haar romans zijn die haar herinneringen zullen lezen. De vertaling schiet wat tekort.

Omslagportret in kleur van de schrijfster. Met fotokatern. Vrij kleine druk.

(Biblion recensie, Drs. M.A.H. de Swart.)

ISBN 9789035119222 | Paperback | 350 pagina's | Prometheus | November 1998

vertaald door Gerda Baardman, Tjadine Stheeman

Ik ben het boek aan het lezen en het is wel boeiend. In de stukken over haar jeugd moet ik inderdaad vaak denken aan haar boek Koningin van Amerika. (Ik zou dat eigenlijk weer eens moeten lezen (de Engelse versie staat in m'n boekenkast)) Maar goed, daar verwijst ze zelf ook wel naar. De hoofdfiguren uit dat boek zijn gebaseerd op haar (pleeg)moeder en haar zus en je komt dan ook uitspraken tegen, die ook in de roman te vinden zijn. In het kader van de discussie over de zoektocht van kinderen naar hun biologische ouders is haar visie misschien wel verfrissend. Ze schrijft dat ouders de mensen zijn die van je houden en je opgevoed hebben en hecht dus minder aan de kennis van haar biologische ouders, die haar per slot van rekening weg hebben gegeven.

Het boek is ergens ook wel typisch Amerikaans, met de opvatting dat alles mogelijk is en dat rijk worden geheel de eigen verdienste is. (Alsof er ook geen geluk bij komt kijken.)

(Ik hoop dat het geen bezwaar is dat ik bij deze reactie het hele stuk van de post heb overgenomen, maar voor mijn gevoel is het anders misschien toch wat lastig om mijn reactie te lezen.)

Ja prima hoor Renate, soms verduidelijkt het gewoon als je iets aanhaalt uit een vorig bericht. Maar als het bericht er pal boven staat heeft het niet zoveel zin om dat te doen.

Zelf houd ik erg van biografieën, elk mens en elk mensenleven is in feite interessant, maar het is vaak de manier waarop het verteld wordt dat het zo boeiend maakt. Ja Amerika het land van de mogelijkheden... je moet er tegen kunnen want het is vaak wel erg hard ook vooral als je hogerop, verder wilt komen. En inderdaad geluk, (be on the right time on the right place) speelt vaak een grote rol.

Dettie

De ene biografie is de andere niet. Een probleem vind ik soms dat je door het lezen van een biografie iemand wiens werk je bewondert ontdekt dat de persoon misschien wel heel vervelend is en er verwerpelijke opvattingen op na houdt.