Thema maart 2018 - Boeken zijn "ON"

haha ja, typisch een kat! Toch is dat juist zo leuk aan een kat, die heeft echt een eigen willetje. Ik zit hier wel om te grinniken.

Het lukte ook niet om de medicijnen te verstoppen in een lekker hapje? Dat wilde bij mij nog wel eens lukken als de katten medicijnen moesten.

Dettie

Nee, dat lukt ook niet erg. Mijn kat eet geen lekkere hapjes. Je hebt wel speciaal spul, waar je de medicijnen in kunt doen, maar dat eet de kat ook niet. En mijn kat eet alleen maar droogvoer, dus het is ook geen mogelijkheid om het een en ander door het eten te mengen.

Toen de kat niet bij me wilde komen gisteren en ik hem z'n medicijnen niet kon geven, raakte ik toch behoorlijk van de kook. Ik ben toch al niet goed in situaties, waarin dingen mis gaan, waar ik absoluut niets aan kan doen.

Ik denk nu maar dat ik de medicijnen klaar leg en als de kat niet komt, dan krijgt hij ze niet.

Onecht kind

Rita Mae Brown

In Onecht kind, haar autobiografie, vertelt Rita Mae Brown op openhartige wijze over haar leven. Met de humor die zo kenmerkend voor haar is, schrijft ze over haar jeugd, waarin ze als buitenechtelijk en geadopteerd kind al vroeg wist wat het betekende om een buitenstaander te zijn. Ze beschrijft de stormachtige relatie met haar adoptiemoeder; doet verslag van haar politieke activisme tijdens haar studietijd en haar betrokkenheid bij de vrouwenbeweging; en ze vertelt hoe ze na de publicatie van haar eerste roman, de scandaleuze klassieker Ruby fruit jungle, plotsklaps de bekendste lesbienne van Amerika werd. Een turbulente schrijverscarrière in Hollywood en een gedenkwaardige affaire met een actrice volgden - en dit alles was nog vóór haar opzienbarende relatie met tenniskampioene Martina Navratilova.

Te midden van dit alles bleef Rita Mae Brown met beide benen op de grond staan - door haar liefde voor dieren, haar verbondenheid met de zuidelijke staten van Amerika, maar vooral door haar oneerbiedige gevoel voor humor dat elke pagina van deze memoires kleurt.

Recensie

In deze herinneringen kijkt de schrijfster en voorvrouw van het Amerikaanse (lesbisch-)feminisme (1944) terug op haar leven. In korte hoofdstukken, waarvan bijna de helft is gewijd aan haar kinder- en jeugdjaren, vertelt ze wat het meeste indruk op haar heeft gemaakt en haar maakte tot wat ze nu is. Heel bepalend was haar jeugd als geadopteerd enig kind van een ouder echtpaar, de aanwezigheid van de zus van haar moeder, haar behoefte niet te trouwen en niet in een (seksuele) rol te worden vastgepind. Daarnaast vertelt ze over haar studie, haar betrokkenheid bij het feminisme en de homobeweging, haar liefde voor dieren en de Engelse taal, haar liefdesleven met o.a. Martina Navratilova en haar succesvolle carrière als schrijfster.

Deze fragmentarische, eerlijke herinneringen maken heel goed duidelijk wat voor Brown belangrijk is geweest. De hoofdstukken over haar jeugd ademen de sfeer van een van haar beste romans: 'Koningin van Amerika'. Dat gaat enigszins ten koste van aandacht voor o.a. haar schrijverscarrière. Jammer, want het zullen vooral de lezers van haar romans zijn die haar herinneringen zullen lezen. De vertaling schiet wat tekort.

Omslagportret in kleur van de schrijfster. Met fotokatern. Vrij kleine druk.

(Biblion recensie, Drs. M.A.H. de Swart.)

ISBN 9789035119222 | Paperback | 350 pagina's | Prometheus | November 1998

vertaald door Gerda Baardman, Tjadine Stheeman

Citaat van de dag

Er bestaat geen onderscheid tussen wat echt en onecht is, noch tussen wat waar en vals is. Iets is niet noodzakelijk waar of vals, het kan ook beide zijn.

Harold Pinter 1930-2008

Brits toneelschrijver en Nobelprijswinnaar

Dit citaat vind ik moeilijk. Ik snap het niet echt. Jullie?

Dettie

Zou hij bedoelen dat het allemaal subjectief is? Wat voor mij waar is, hoeft het voor jou niet te zijn, enz?