Haar goede hand
Marion Bloem
De gecompliceerde, innige band tussen moeder en dochter Melanie, de moeder van Sonia, heeft geheugenproblemen. 'Ze zou eigenlijk niet meer op zichzelf moeten wonen, het wordt levensgevaarlijk,' zegt de buurvrouw. Zoals haar moeder voor Sonia zorgde, zorgt zij nu voor haar. Ze hebben een sterke band, maar niet zonder complicaties, mede door Melanies moeilijke jeugd, haar jappenkampverleden en de revolutietijd waarin ze veel van haar meisjesdromen heeft moeten opgeven. Haar goede hand is een openhartig, respectvol portret van een dappere, kleurrijke vrouw.
Marion Bloem nam hiervoor haar eigen moeder als uitgangspunt.
Recensie
Melanie Krijger, ver in de tachtig en wat vergeetachtig, kreeg in Nederlands-Indië als peuter polio, waarna ze haar ‘goede’, rechterhand niet meer zo goed kon gebruiken. Maar, zoals haar kinderen later merkten, wist ze hen met haar ‘losse’ linkerhand ook tot de orde te roepen, al was dat vaak onredelijk. In 1950 repatrieerden ze naar Nederland. Vanuit de optiek van haar dochter, met wie ze mede door haar temperamentvolle karakter in een soort haat-liefdeverhouding leeft, wordt in de vorm van flashbacks hun leven beschreven.
Van de hand van schrijfster (en o.a. schilderes en filmmaker) Marion Bloem (1952) verschenen zo’n dertigtal titels. Ze brak in 1983 door met ‘Geen gewoon Indisch meisje’ (verfilmd en op toneel gebracht), waarop deze nieuwe roman 'Haar goede hand' het langverwachte vervolg is. Ze modelleerde Melanie eerlijk, maar vol respect naar haar eigen moeder. Het is een prachtige, boeiende, openhartige roman geworden, geschreven in een heldere stijl, die erom vraagt om ook ‘Geen gewoon Indisch meisje’ te (her)lezen. Een aanrader.
Drs. Fieke Nugteren
ISBN 9789029505185 | Paperback | 288 pagina's | De Arbeiderspers | april 2016