Vreemd dat 'Wit is altijd schoon' van Leo Pleysier hier niet tussen staat. Deze dunne roman is mijns inziens één van de mooiste en ontroerendste odes aan de moeders
.
Dit staat alvast op mijn lijstje van "te herlezen boeken", gast.
Ik herinner me nog dat ik de taal zo mooi vond....lang geleden... maar beslist het herlezen waard.
Groetjes. Tiba.