Thema mei 2004: Moeder

Anna, Hanna en Johanna

Marianne Fredriksson



Johanna is dement en ligt op sterven. Haar dochter Anna bezoekt haar en begint zich af te vragen wie haar grootmoeder Hanna was. Omdat Johanna niet meer in staat is antwoord te geven op haar vragen, gaat Anna zelf op zoek. Ze reist door het leven van drie generaties vrouwen die onder zeer verschillende omstandigheden hun positie moeten bevechten. Toch hebben ze in essentie dezelfde problemen in hun streven naar zelfstandigheid. Anna begint meer te begrijpen van het leven, de rol die mannen spelen, vreugde en verdriet, liefde en haat.

Klik www.samenland.nl/auteurs/aut_fredriksson.html voor meer informatie over Marianne Fredrisksson

Anna Hanna en Johanna

Op een of andere manier kan ik de boeken van Fredriksson niet echt mooi vinden. Te afstandelijk? Ik kom er steeds niet écht in. Ik heb Simon, Anna Hanna en Johanna en Volgens Maria Magdalena gelezen.

Het is mooi geschreven maar zo koel. Hoe vinden jullie de boeken van haar?

Bernadet

Re: Anna Hanna en Johanna

Het genoemde boek anna enz is het enige boek dat ik kon waarderen. Het gaf wel een mooie sfeertekening van drie generaties vrouwen. Maar de boeken die ik daarna van dezelfde schrijfster las vond ik weinig aan. Ik pak dus niets meer van haar.

marjo

Anna hanna en Johanna

nee, ik ook niet. Als ik de beschrijving van een boek van haar lees dan denk ik, dat lijkt me een mooi verhaal, maar het valt steeds tegen, niet eens zozeer het verhaal maar het enorme afstandelijke waardoor je vervreemd van de personages.

Bernadet

Moeder en zoon

Gerard Reve

In Moeder en zoon beschrijft Reve zijn - door vele mensen niet begrepen - ontwikkelingsgang naar het rooms-katholicisme. Een hoogtepunt in zijn veelomvattende en indrukwekkende oeuvre, dat zindert van symboliek en virtuositeit 'Hoe ben jij, Gerard Reve, een man met toch een behoorlijke dosis ontwikkeling, intelligentie en gezond verstand, ooit in de Rooms-Katholieke Kerk terecht gekomen en er zelfs lid van geworden?' Op deze vraag die hij zichzelf in de proloog van Moeder en zoon stelt, geeft Reve antwoord in twee min of meer parallel lopende verhalen.

Het eerste verhaal is een feitelijk verslag van de in zijn jeugd steeds groter groeiende interesse in de eredienst van de katholieke kerk, die uiteindelijk leidt tot zijn toetreding tot die kerk. Volgens hemzelf was dit een onvermijdelijk proces, hoewel het haaks stond op zijn opvoeding en het Amsterdamse milieu waarin hij opgroeide. Het tweede verhaal is op een veel fictiever niveau geschreven, maar verbeeldt eveneens Reve's persoonlijke mythe van religie en erotiek. De verhalen zijn op virtuoze wijze in elkaar verstrengeld en boeien ook de niet-religieuze lezer tot op de laatste bladzijde.

Klik www.bookman.nl/reve/index.html voor meer informatie over Gerard Reve

Re: moeder en zoon reve

Nou heb ik zoveel gelezen van Reve maar deze niet! Ik heb al hele discussies gehad over Reve. De een vindt hem helemaal niets, een viespeuk en de ander vindt hem schitterend schrijven. Ik geloof dat een groep alleen maar kijkt naar zijn privéleven en laten dat van invloed zijn op hun mening over zijn werk. Ook dit thema in dit boek, Reve's toetreding tot het katholieke geloof, is vaak een gigantisch discussiepunt geweest. Ik heb tenminste al heel wat zweetdruppeltjes her en der liggen over dit onderwerp.

Reve

Het valt me op hoezeer toch wel wat schrijvers een heel speciale (laat ik het vaag zo noemen) moederbinding hebben. Je hebt Jeroen Brouwers, Hugo Claus (denk maar aan het gedicht "De Moeder"; in een interview onlangs op TV was er steeds sprake van het "oedipale" in zijn oeuvre), en nu ook Reve? Wie weet iets meer over de relatie met zijn moeder?

Groetjes. Tiba.

Reve

Wat ik niet weet is hoe de relatie van Reve was met zijn biologische moeder. Wel weet ik dat Reve Maria als moeder der moeders ziet. Hij heeft eerder een Maria aanbidding dan een aanbidding voor Jezus. Zij is zijn voorbeeld.

Is dat niet ergens op een site te vinden Tiba over die twee gedichten?

Groetjes

Bernadet