Thema mei 2004: Moeder

Hoe komt het nou toch, Bernadet, dat ik vaak negatief reageer op de boeken die jij noemt, terwijl jij andersom veel van de boeken die ik noem wil lezen? Of lijkt dat maar zo?

Ik vind het prima, hoor, maar het verbaast me gewoon.

Marjo

Ik denk omdat je het zo smakelijk kan vertellen Marjo. Zoals jij over je gelezen boeken vertelt dan denk ik, oh dat lijkt me een schitterend verhaal. De boeken die ik noem zijn vaak ook discutabele boeken, de een vindt het niets en de ander vindt het prachtig, zo ook met Voskuil. Ik heb vaak reakties gehad als, niet om door te komen, dat je dat leuk vindt, maar de liefhebbers sprak ik ook en dan konden wij ook zitten pietlutten over hoe gek het was dat we dit leuk vonden want eigenlijk gebeurde er weinig!

Misschien gebeurt het nog eens Marjo dat we het samen eens zijn! Ik vind die tegenspraak juist wel leuk. Als we allemaal hetzelfde leuk vonden werd het ook erg saai (net als Voskuil haha).

Laat dit je een troost zijn, Bernadet, ik ben compleet verslingerd aan "Het bureau". Vanaf de allereerst bladzijde, wat een geweldig 'boek'. Luister je trouwens naar het hoorspel, elke werkdag op radio 747? Anders moet je er nu maar mee beginnen. Je kunt via het net luisteren en ook een gemiste uitzending toch afluisteren. Erg leuk, Lizzy

Lizzy weet jij welk adres dat is op het net?

Ik heb er naar gezocht omdat ik het graag wilde horen en steeds vergeet naar de radiouitzending te luisteren. Ik kan het niet vinden. Dus als jij het weet....

bernadet

Ons moeder

Kees Spaninks



Het verhaal speelt rond de jaren '30 op het Brabantse platteland. Het is de beschrijving van een arbeidersgezin, grotendeels gezien door de ogen van de oudste zoon, de 7-jarige Stan. Het gezin heeft 7 kinderen, de achtste is op komst. Vader werkt als stoker in een fabriek. De kinderen slapen in één bed, waardoor Stan 's morgens nat is. Door gebrek aan reservekleding blijven er kinderen 'ziek' thuis. Op school regeren de broeders, sommigen aardig, anderen teleurgesteld in het leven, zonder enig begrip voor de kinderen. Er is een groot verschil tussen kinderen die schoenen dragen en zij die op klompen lopen. Als Stan beschuldigd wordt van diefstal moet hij nablijven. De broeder reageert vol begrip, maar kan zijn handen niet thuishouden. Het hele verhaal is een levensechte beschrijving van de grote armoede in de jaren voor de Tweede Wereldoorlog. De moeder is de spil van het gezin en weet ondanks haar zorgen toch voor afleiding en vreugde te zorgen. Heel herkenbaar voor de oudere Brabanders en interessant voor hen die willen weten hoe een gewoon gezin het hoofd boven water probeerde te houden.

Ons moeder Kees Spaninks

Dit boek kwam ik al surfend tegen. Het lijkt me erg goed, het proberen het hoofd boven water te houden zoals zoveel grote gezinnen vroeger moesten. Arme moeder, 7 kinderen en maar sappelen.

Bernadet

Al is een moeder nog zo arm, toch dekt haar kleed de kinderen warm.

Mooie Vlaamse spreuk, Bernadet. Ik herinner me ze nog van toen ik een kind was.

Doet me ook denken aan die andere spreuk:

Met Lichtmis is geen vrouwke zo arm of ze maakt haar panneke warm.

Groetjes. Tiba.

Past goed bij het boek van die arme moeder met zeven kinderen!