Thema januari 2014 Horen, zien en zwijgen

Vrouw zoekt berg om tegenop te zien

Noelle Hancock



Maak kennis met de ongelooflijk grappige en charmante Noelle Hancock, die op 29-jarige leeftijd haar goedverdienende baan als gossip-blogger kwijtraakte. Op zoek naar een nieuwe uitdaging komt ze per toeval de quote tegen: 'Doe elke dag een ding waar je bang voor bent.' – Elenor Roosevelt.

Deze quote doet Noelle beseffen dat ze van een ambitieuze en enthousiaste vrouw is veranderd in een timide, twijfelend persoon. Ze besluit Eleanors advies op te volgen door een jaar lang elke dag iets te doen waar ze bang voor is. Duiken met haaien, karaoken, haar exen opzoeken, acupunctuur, de Kilimanjaro beklimmen: haar hilarische en soms aangrijpende avonturen leren haar wie ze is en waartoe ze allemaal in staat blijkt te zijn.

Recensie

De auteur verliest onverwacht haar baan, waarna een quote van Eleanor Roosevelt haar leven op zijn kop zet. Het inspireert haar tot het nemen van een drastisch besluit: een jaar lang elke dag iets doen waar ze bang voor is. Deze beslissing levert bizarre situaties op, die in het veilige leventje van de Noelle niet voorkwamen.

Als freelanceschrijfster werkt ze onder andere voor The New York Observer, US Weekly en Cosmopolitan. Dat dit boek is voortgekomen uit een echt besluit en ware gebeurtenissen, maakt het nog ingrijpender. Het reikt verder dan 'onderhoudende chicklit', want als mens hebben wij allemaal te maken met angst. Het vergt een hoop lef, om je grootste angsten onder ogen te zien en vrijwillig de strijd aan te gaan met wat je het meest vreest. Eleanor Roosevelt is voor de schrijfster een belangrijke bron van inspiratie. Haar quotes en kijk op het leven komen daarom veel terug in dit boek, dat 'klopt' tot in de kleinste details. Het verhaal is van begin tot eind onderhoudend, het is oprecht, herkenbaar, confronterend, waanzinnig grappig en bovenal zeer inpirerend. Kleine druk.

D.W.P. Wildschut

ISBN 9789400500075 Paperback 372 pagina's A.W. Bruna Lev. augustus 2011

Oorspronkelijke titel My Year With Eleanor vertaald door Annoesjka Oostindiër

Citaat van de dag

Niemand kan je je minderwaardig doen voelen zonder je toestemming.

Eleanor Roosevelt

Horen, zien, gezwegen

Stephan Mendel-Enk

Horen, zien, gezwegen is als een Woody Allen-film, maar met een meer fijnzinnige diepgang. Stephan Mendel-Enk beschrijft de mens op enorm geestige wijze. Jens Lapidus Jacob zegt niet veel, maar ziet en hoort des te meer. Aan de vooravond van zijn bar mitswa besluit zijn moeder haar echtgenoot te verlaten voor een andere man, een goj nota bene. In dezelfde periode overlijdt zijn oma. Wanneer zijn moeder en tante Laura in een heftige discussie terechtkomen over de juiste uitspraak van het woord polaroid, breekt de hel los. De commotie eindigt pas na een bizar voorval.

Jacob observeert ondertussen zijn familie: joden aan het uiteinde van de diaspora, die in Göteborg zijn beland en wier leven evenzeer bepaald wordt door de geschiedenis als door het heden.

Geestig, ontroerend, prachtig geschreven!

Recensie

Dit boek boek beschrijft in korte episodische hoofdstukken drie generaties joodse familieleden die wonen en werken in Goteborg. Het verhaal speelt zich af rond de Eerste Intifada die in 1987 uitbrak. Jacob kijkt terug op zijn kindertijd. Aan de vooravond van zijn bar mitswa verlaat zijn moeder zijn vader voor haar baas, een goy. De gevolgen van deze beslissing vormen de rode draad in het verhaal. In dezelfde periode gaat Jacobs oma van moederskant dood.

De tragiek is ontroerend en tegelijk geestig beschreven; de familieleden zijn net als in films van Woody Allen gespleten personages. Bijvoorbeeld Jacobs grootvader van moederskant verdeelt alle mensen die hij op televisie ziet in joden en anti-semieten. De grootouders van vaderskant zijn achteraf niet blij met hun schoondochter, maar ze doen alsof ze de hele tijd het drama hadden zien aankomen. Het eind komt, na de - soms te dik opgelegde - anekdotische taferelen, geheel onverwacht voor de lezer. Vrij kleine druk.

Drs. A. van Dijk

ISBN 9789045802206 Paperback 112 pagina's Atlas-Contact september 2011

vertaald door Janny Middelbeek Oortgiessen

Citaat van de dag

Eén keer zelf zien, is meer waard dan 100 nieuwe dingen horen.

Japans gezegde

Zoals ik het zie

Roopa Farooki

Yasmins broer is 23 en zijn leven is verre van rooskleurig. Omdat zijn ouders zijn overleden, woont hij weer thuis om voor zijn autistische zusje Yasmin te zorgen. Zijn leven wordt nu beheerst door orde en routine.

Yasmins zus is het huis ontvlucht en zet zich af tegen hun moeilijke jeugd. Ze fladdert van man naar man, van baantje naar baantje en is geobsedeerd door haar uiterlijk.

En dan is er Yasmin, die geen idee heeft van de wrokgevoelens van haar broer en zus. Een meisje dat muziek hoort in kleuren en zich zóveel herinnert dat haar hoofd pijn doet. Een meisje dat niet gelukkig is en een verwoestend plan heeft bedacht.

'Zoals ik het zie' is een gevoelige roman over drie jonge mensen die balanceren tussen plicht, wrok en hun liefde voor elkaar.

Recensie

'Mijn naam is Yasmin Murphy'. Zo beginnen wel tien hoofdstukken van dit boek. Yasmin (19) heeft het syndroom van Asperger. Dat plaatst haar heel centraal in het gezin Murphy. Na de dood van de beide ouders neemt Yasmins oudere broer Asif de zorg voor zijn tienerzus op zich. Hij zet zijn studies stop en belandt in een saaie kantoorbaan. Rebelse zus Lila haast zich het huis uit en leidt een grillig leventje. Beiden voelen zich de gevangene van hun speciale zus. Hoe moet het verder?

Het vertelperspectief wisselt tussen Yasmin en een alwetende verteller die het verhaal van Asif en Lila vertelt, verweven met flashbacks. Doordat taal en stijl aangepast zijn aan wie aan het woord is, valt de speciale zienswijze van Yasmin extra op.

De Pakistaanse auteur weet de drie jonge mensen, hun strijd met zichzelf en met de situatie, en hun zoektocht naar hoop en geluk pakkend te beschrijven. Door de vele nuances (vertedering, rauwheid, humor, romantiek, hardheid, poëtische passages...) komt het moedige verhaal meeslepend en realistisch over.

Paperback, normale druk.

Patricia Moons

ISBN 9789032512163 Paperback 300 pagina's De Kern september 2010

vertaald door Anna Livestro

Citaat van de dag

We zien de dagen niet zoals ze zijn. We zien de dagen zoals wij zijn.

Anais Nin