Thema augustus 2011 Zand, zand en nog eens zand

Citaat van de dag

"Menigeen ligt op het strand zo bloot als een waarheid. Hier en daar zelfs een waarheid als een koe."

Gaston Durnez

Vlaams dichter en schrijver

De woestijnen van Arabië

Wilfred Thesinger



Wilfred Thesiger is een van de heel weinige Europeanen die uitgebreid gereisd heeft door de grootste zandwoestijn ter wereld: het lege kwartier in Saudi-Arabië. Hij deelde het onvoorstelbaar harde bestaan van zijn Bedu-reisgenoten en legde hun langzaam verdwijnende cultuur en hun eeuwenoude relatie met het onherbergzame landschap vast in een van de klassieke reisboeken van de twintigste eeuw.

NBD|Biblion recensie

In zijn wereldberoemde boek beschrijft Thesiger de nu verloren wereld van de bewoners van de Arabische woestijn, in Saoedi-Arabie. Hij beschrijft niet de Arabieren in het algemeen, maar de kamelenfokkers, degenen die de woestijn en de in dat gebied heersende gewoonten en zeden erkenden en navolgden. Het boek is de weerslag van een aantal reizen van Thesiger in de Rub el Khali (het Lege Kwartier) en de grensgebieden, o.m. Hadhramawt, Oman en de Bureimi-oase.

Het boek begint met een inleiding die een reis in de Soedan beschrijft. Nadien worden de reizen, onder begeleiding en met hulp van Arabieren, beschreven van plaatsen aan de Golf van Oman naar de Arabische Emiraten. Dorst, honger, zoektochten naar bronnen, ontmoetingen met lokale bewoners, schetsen een geschreven beeld dat op het netvlies blijft hangen. Het boek is met een aantal zwartwitfoto's en kaarten geillustreerd en besluit met een lijst van plantnamen en een namenlijst van Thesiger's Arabische reisgezellen. Een 'must' voor iedere in de Arabische wereld geinteresseerde.

(Biblion recensie, Redactie)

ISBN: Paperback 358 pagina's | Atlas | november 2004

Vertaald door Tineke Davids

Citaat van de dag

"Alleen wie vele kamelen heeft gevoed, kent de uitgebreidheid van de woestijnen."

Antoon Vloemans

Vlaams schrijver en filosoof (1898–1982)

Naar zee, om het strand te zien

Willem Brakman

In Naar de zee, om het strand te zien neemt Willem Brakman de lezer wederom mee naar de plaatsen van zijn jeugd, plaatsen die alleen in zijn herinnering voortleven, plaatsen die misschien niet eens hebben bestaan. Dat laatste deert Brakman overigens in het geheel niet. Zijn personages slenteren langs de Scheveningse haven en over de Fahrenheitstraat in Den Haag alsof ze hun leven lang niets anders gedaan hebben. Alsof ze niets beters te doen hebben. Alsof ze volkomen thuis zijn in de wereld die de schrijver voor hen schiep. Willem Brakman is een van de grootste en geestigste surrealisten in de Nederlandse letterkunde.

Jan Mulder omschreef het lezen van een nieuwe Brakman in zijn Volkskrant-column ooit als volgt: 'Je bent vlak bij de totale waarheid en je raakt steeds verder van een punt verwijderd. Dit lezen, deze tovervijver, brengt me in een staat van gelukzaligheid. Eenvoud als een stralend uitroepteken op het ingewikkelde; neerslachtige humor om het leven weer een poosje mee aan te kunnen; mozaïeken van zinnen en woorden die op de een of andere manier heerlijk meeslepen.'

ISBN: 9789021453170 Paperback 108 pagina's Querido 2006

Citaat van de dag

'Soms kijkt men over de duinen, soms ontmoet men zichzelf op een terrasje, aan een tafeltje met een glas erop. (…) Het wachten is op het blauwe uur, het uur van de executie, waarin dromen worden vervuld of een of ander doel is bereikt. Ik pas in dat rijk, mijn twijfels en doelen komen uit de nacht.'

Fragment uit Naar de zee, om het strand te zien

Deze zou ik nog wel eens willen lezen. Ik heb vandaag andere boeken van deze schrijver op de boekenmarkt gezien, maar niet deze..

Anders was mijn voornemen al een stuk dichter bij uitvoeren.