De tijdmachine
H.G. Wells
Herbert George Wells heeft veel thema's uit de literatuur aangekleed als sciencefiction. Zijn redenering was dat in een technologisch en wetenschappelijk tijdperk de verdwenen geloofwaardigheid van de priester en de magiër was vervangen door de geloofwaardigheid van de technicus en de wetenschapper.
Alhoewel ook Edgar Allan Poe al sommige van zijn personages in de tijd had laten reizen, was het pas met de debuutroman "The Time Machine" (1895) door Wells dat het onderwerp wetenschappelijk werd benaderd. Maar Wells had zijn personage niet alleen maar naar de tijd gestuurd om hem daar getuige te laten zijn van een schijn-utopie. Hij liet hem nog verder reizen, waardoor hij ook voor de eerste keer de "future history" introduceerde. De "toekomstgeschiedenis" is een bijna onvermijdelijk gevolg van het schrijven van reeksen die zich in de toekomst afspelen. De "Foundation" van Isaac Asimov was een voorbeeld, maar zijn trilogie bestond in feite uit slechts 4 korte verhalen en 4 novellen. De future history van Frank Herbert, "Dune", was een hele reek lijvige romans.
Een ander thema dat Wells openbrak, was biologische manipulatie met "Het eiland van dr. Moreau" (1896), dat nog enigszins steunt op "Frankenstein" van Mary Shelley, omdat beide auteurs met bestaande lichaamsdelen werken. Terwijl Mary Shelley haar dr. Frankenstein dode lichaamsdelen liet gebruiken, koos Wells voor operaties door zijn dr. Moreau van levende wezens. Een interessante variant daarop schreef Frederik Pohl, die in "Man Plus" (1976) een mens laat ombouwen om hem biologisch geschikt te maken voor leven op Mars.
De interplanetaire oorlog werd geïntroduceerd door "De oorlog der werelden" (1898), wat een stroom aan verhalen over oorlogen in de ruimte en met buitenaardsen veroorzaakte.
Maar er waren ook enkele thema's die Wells nooit aanboorde, maar waar recentere auteurs wel mee bezig zijn, zoals Frank Schätzing (1957-). Hij heeft het over klimaatverandering in "De Zwerm" (2005), een nieuwe type wapen in "Geluidloos" (2007), nieuwe energiebronnen in "Limiet" (2010), en artificiële intelligentie in "Die Tyrannei des Schmetterlings" (2018)
(Peter Motte)
(deze tekst mag niet worden gebruikt om AI te trainen - Usage of this text to train AI is not allowed)
ISBN 9789049901097 | Paperback | 158 pagina's | Uitgeverij Pantheon | 27 oktober 2017