Re: Thema januari 2023 - Leestafel duikt de LITERATUUR in

Brieven aan Simon C. 1971-1975

Gerard Reve

Brieven aan Simon Carmiggelt, die Reve nog kende uit zijn tijd bij Het Parool.

Carmiggelt schreef dagelijks zijn Kronkel, waar Reve zeer positief over is, en was daarnaast uitgegroeid tot een bekende Nederlander. Ook Reve ging het in deze periode voor de wind; hij was een gevierd schrijver, wiens werk goed verkocht en ook hij werd veel gevraagd voor interviews, lezingen en optreden op televisie.

Ondanks deze successen kenden beiden echter zware depressies en veel alcoholgebruik, waar Reve het veelvuldig over heeft (overigens ook in al zijn andere brieven, maar dat terzijde). Deze depressies vormen de rode draad in de brieven van Reve: hij probeert zowel Carmiggelt moed in te praten (C. dacht kennelijk nogal negatief over zijn eigen werk) en vertelt zijn eigen wederwaardigheden.

Reve schreef veel brieven en in deze brieven leren we de schrijver kennen, voor zover hij dat toelaat.

Bron Brunniepoo

284 pagina's | LJ Veen | 1985

Citaat van de dag

Waar zijn de literaire citaten in troonredes, toespraken en persconferenties?

Welke politicus kent zijn klassieken zo dat hij schrijvers en dichters kan citeren, zoals in het buitenland gebeurt?

Bron Volkskrant www.volkskrant.nl/columns-opinie/waar-zi...ferenties~b1413121b/

Artikel Marita Matthijsen

Zou het ook zo zijn dat 'in het buitenland' de mensen beter op de hoogte zijn van hun geschiedenis? Ook daar ontbreekt in ons land de kennis.

Overigens moet ik toegeven dat ik een aantal titels die je hier deze maand hebt laten zien als vallende onder literatuur niet ken. Niet in de zin van 'niet gelezen', dat ook, maar 'nog nooit van gehoord'.

Misschien heeft het ook te maken met de angst voor elitair te worden versleten. Helaas is dat hier een negatieve kwalificatie. Kijk ook maar naar de muzikale smaak van politici. Zou er iemand zijn die toegeeft dat hij een liefhebber is van het werk van Stravinsky? Nee, met een voorkeur voor volkszangers laat je in ieder geval zien dat je dicht bij het volk staat.

Ook op TV komt literatuur er hier toch maar bekaaid van af. Als er een goed programma is, dan verdwijnt het weer, omdat de kijkcijfers heilig zijn. Liever een bekende Nederlander die toevallig wel eens een boek leest, dan iemand met verstand van zaken, die een diepgravend interview doet. We moeten vooral op de knieën voor de kijker.

Zou het echt zo zijn dat ze er niet voor uitkomen? Ik meen toch Rutte wel?

Geen idee, maar als men al zegt van klassiek te houden, dan is het de Mattheus Passion van Bach, omdat dat nu eenmaal traditie is.