Thema januari 2019 - Jaren in boeken (JAAR) in de titel)

Dagboek van een slecht jaar

J.M. Coetzee

In de wasserette van zijn appartementencomplex komt een oudere schrijver een charmante jonge vrouw tegen. Wanneer hij ontdekt dat ze 'tussen twee banen in' zit, beweert hij dat zijn ogen hem in de steek laten en biedt haar werk aan als typiste van zijn manuscript. Hij werkt aan een boek getiteld 'Uitgesproken standpunten' waarvoor hij gevraagd is een aantal artikelen te leveren. Hij schrijft over actuele zaken als Al-Qaida en Guantánamo, maar ook over muziek en design.

Het is een kans om enkele zorgen wereldkundig te maken.

Anya interesseert zich niet voor politiek, maar het werk zorgt voor afleiding, net als de overduidelijke en niet onwelkome gevoelens die de schrijver voor haar koestert. Haar vriend Alan, een beleggingsadviseur, heeft zo zijn bedenkingen tegen de tijd die zijn mooie vriendin doorbrengt met deze oude wereldverbeteraar uit de jaren zestig. Nadat hij zich levendig voor diens zaken is gaan interesseren, bedenkt Alan een misdadig plan.

Op geraffineerde wijze weeft Coetzee in Dagboek van een slecht jaar de bijdragen aan het boek Uitgesproken standpunten door het verhaal van Anya en Alan en de oude hoofdpersoon. De dagboekfragmenten in deze roman zijn eerlijk, intens, ontroerend en persoonlijk.

ISBN 9789059361690 |Hardcover | 187 pagina's | Cossee | juli 2007

Citaat van de dag

Het is hoogst ergerlijk te bedenken dat het stripboek dat je moeder je veertig jaar geleden afnam nu duizenden dollars waard kan zijn.

Doug Larson

Columnist en redacteur

Het jaar van de vloed

Margaret Atwood



Margaret Atwood (1939) is Canada's belangrijkste hedendaagse auteur. Voor haar bijzondere en gevarieerde oeuvre, dat inmiddels uit meer dan dertig boeken bestaat, ontvangt zij wereldwijd lof en erkenning. Zo ontving Atwood in 2000 de prestigieuze Booker Prize voor De blinde huurmoordenaar.

Het jaar van de vloed is wederom een meesterwerk en een bevestiging van Atwoods overweldigende schrijfstijl. Haar scherpe geest en haar politiek engagement maken dit boek bijzonder fascinerend. Dit verhaal heeft weer een voor Atwood typische actuele bodem. Ze beschrijft in deze roman de gevolgen van een natuurramp en speelt hiermee briljant in op actuele thema's: de opwarming van de aarde, massale angst voor de Apocalyps en de chaos die hierbij komt kijken. Dit alles maakt Het jaar van de vloed tot een eigentijdse, en toch ook tijdloze roman die de liefhebber van Atwood niet mag missen.

Recensie

Dit verhaal is geen vervolg op, maar wel nauw verbonden met Atwoods 'Oryx en Crake'. Het speelt zich af in diezelfde wereld waar grote sociale en genetische veranderingen hebben plaatsgevonden en corruptie en misdaad welig tieren. De Corporaties en CorpSeCorps (ooit een particulier beveiligingsbedrijf) zijn aan de macht, een tegenwicht bieden de Hoveniers van de Heer, een sekte die o.l.v. Adam Een, in harmonie met de natuur wil leven.

Een grote ramp, de Waterloze Vloed, heeft bijna alle mensen uitgeroeid, hoe de wereld was en sinds de Ramp is, vertellen twee overlevenden: trapezedanseres Ren en Toby, die serveerster was bij GeheimBurgers (niemand wist nog wat er in de burgers zat)

. Hun verhalen, afgewisseld met de religieuze lessen en liederen (mede beinvloed door William Blake's verzen aldus de auteur) van Adam Een, laten een dystopische maatschappij zien, ontstaan uit dubieuze keuzes rond nu actuele thema's.

Goed geschreven, actueel, scherp, fascinerend en angstaanjagend. Afzonderlijk te lezen, maar biedt veel meer als je 'Oryx en Crake' hebt gelezen. Atwood (1939) is een van Canada's belangrijkste auteurs met een veelvuldig bekroond, zeer gevarieerd oeuvre. Op www.yearoftheflood.com staat o.a. een cd en bladmuziek van de liederen in het boek. Paperback; kleine druk.

ISBN 9789044613988 | Paperback | 449 pagina's | Prometheus | augustus 2009

De Cazalets 1

Lichte jaren

Elizabeth Jane Howard

Een must voor alle liefhebbers van 'Downton Abbey', dat zijn de 'Cazalet-kronieken' van Elizabeth Jane Howard. De nadagen van het victoriaanse Engeland en de eerste onzekere jaren na het einde van de oorlog vormen de achtergrond van deze vijfdelige serie die de periode 1937-1956 omspant. Deel 1, 'Lichte jaren', begint eind jaren dertig, in de laatste gouden jaren voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. In de zomermaanden komen drie generaties van de familie Cazalet bij elkaar op hun familielandgoed vlak buiten Londen. Ze vullen hun dagen met kinderspelletjes in het bos, picknicken op het strand, gin-tonics in de tuin, feestmalen in de eetkamer. Het is een zonovergoten, onbekommerde tijd - maar onder de idyllische oppervlakte broeien er affaires en gefnuikte ambities; en de oorlog werpt zijn schaduw vooruit.



Recensie

Eerste deel van de familiekroniek "De Cazalets', over het wel en wee van drie generaties van de Engelse welgestelde familie Cazalet: de grootouders William en Kitty en hun drie getrouwde zonen Hugh, Edward en Rupert. Dochter Rachel is nog vrijgezel. In totaal zijn er zeven kleinkinderen. Elk jaar tijdens de zomermaanden komt de hele familie met personeel bij elkaar in hun vakantiehuis in Sussex.

Het verhaal speelt eind jaren dertig met de vreselijke gevolgen van de Eerste Wereldoorlog nog vers in het geheugen en de dreiging van de Tweede Wereldoorlog op de achtergrond steeds meer aanwezig. De oorlog is een centraal thema, maar er is ook sprake van overspel, geldnood en de verhouding "upstairs-downstairs'. Zeer gedetailleerde beschrijvingen in mooie beeldende taal van landschappen, gebeurtenissen en handelingen, waardoor het verhaal soms wel wat traag en langdradig is. Er gebeurt niet veel in dit verhaal, maar vooral de vele interessante karaktertekeningen, ook van de kinderen, maken het lezen zeer de moeite waard. Met stamboom en lijst van personages.

C.M. Mays

ISBN 9789025450403 | Paperback | 544 pagina's | Atlas Contact | april 2017

Citaat van de dag

Je kon echter niet naar Hermiones winkel gaan zonder op zijn minst je best te doen er chic uit te zien. Ze koos voor de beigegrijze linnen jurk met een helderblauwe bies van gekeperd lint die ze daar vorig jaar had gekocht.

Ik leid precies het leven, dacht ze (het was geen nieuw idee, eerder een herhaling), dat van me wordt verwacht: dat de kinderen verwachten, en dat mama altijd verwacht, en dat Edward natuurlijk verwacht.

Fragment Lichte jaren

En? Al begonnen in Lichte jaren?