Thema oktober 2018 - Een SIERAAD in de boekenkast

Citaat van de dag

Een bedelarmband is een armband waaraan kleine voorwerpjes (de bedeltjes) kunnen worden gehangen.

Wie de armband wil bekijken, om te zien wat er allemaal aanhangt, moet dat kijken "betalen" door er een nieuw bedeltje aan te hangen (of door de belofte te doen er eentje te kopen). Dit "betalen om te kijken" wordt bedelen genoemd.

De afzonderlijke bedeltjes verbeelden zo de herinnering aan de schenker. De draagster weet precies van wie welk bedeltje is.

De populariteit van de bedelarmband lag vooral voor de jaren 60 en met name onder jonge meisjes.

De oorspronkelijke bedeltjes waren van goedkoop materiaal (glas). Het gebruik van met name zilver werd, in de loop van de tijd, steeds gewoner.

Ik denk dat ik dit boek van Ellen Tijsinger gelezen heb, maar zeker weet ik het niet.

Laat ik dat nou ook denken Marjo. Ik heb nog gezocht op Leestafel, maar zag het niet.

Alleen een recensie van mij maar over een ander boek.

Dettie

Nee, een verslag vond ik ook niet. Misschien heb ik dan losweg op het forum gezegd?

Een diadeem van dauw

Arie Storm



August Voois groeide op in de Haagse Schilderswijk en studeerde in Amsterdam. Nu woont hij in het mooie en rustige Amsterdam-Zuid, samen met zijn vrouw Alice en zijn dochter Masja. Hij is schrijver, maar voelt zich een archeoloog die onderzoek doet naar wat er van hemzelf in het verleden is verdwenen.

De dood van zijn vader brengt August in verwarring. Bovendien gaan enkele vrienden van hem dood. August begint te geloven dat ook zijn tijd is gekomen. Was dit het dan? En wát was het dan precies, zijn leven?

Een diadeem van dauw is een even sprankelende als ontluisterende roman over familieliefde, afscheid en dood, en over oprechtheid en onoprechtheid. Een subliem en ontroerend boek, geschreven door een van onze bijzonderste schrijvers.

Recensie

Schrijver August Voois, duidelijk het alter ego van de auteur, verliest zijn op Urk woonachtige vader met wie hij geen hechte band heeft. Zijn dood en de begrafenis brengen allemaal herinneringen bij hem naar boven, vooral over zijn contacten in de literaire wereld. De dood vormt daarbij een doorlopend thema, met de nadruk op de zelfgekozen dood van Joost Zwagerman en van Wim Brandts.

De verhaallijn over de gestorven vader en de beschrijving van de band met zijn familie is ontroerend zonder sentimenteel te worden en vormt het sterkste punt van dit semi-fictionele verhaal. Dat mooie gegeven verdrinkt een beetje tussen de vele inkijkjes in de literaire scène en bibliografische analyses die vaardig geschreven zijn, maar toch in een ander boek lijken thuis te horen.

De auteur (1963) debuteerde in 1994 met "Hémans duik', geniet bekendheid als literatuurcriticus voor onder andere Het Parool en publiceerde onder meer 'Het laatste testament van Frans Kellendonk'* (2015).

L.W. Zandberg

ISBN 9789044632132 | Paperback | 143 pagina's | Prometheus | juni 2017

Citaat van de dag

Een diadeem is in oorsprong een band uit stof of metaal als teken van de koninklijke waardigheid in Hellas, maar ook in Perzië en het Oude Egypte. Het werd overgenomen door de grote leiders van het Romeinse Rijk. In andere culturen diende het ook als teken van rijkdom of waardigheid. Soms werd een diadeem voorzien van diamanten, zoals ze heden ten dage nog vaak voorkomt.