Wat achtergrondinformatie
Dante was 15 Juni 1300 prior, d.i. een der twee hoofdbestuurders van Florence. Het prioraat werd slechts twee maanden bekleed. De geleerde staatsman maakte daarna, met drie anderen, deel uit van het gezantschap bij Bonifacius VIII.
Aan de politiek van die paus schrijft Dante de vervolgingen toe, welke hij sindsdien in zijn vaderland te verduren had. Zijn huis te Florence werd geplunderd; hij zelf verbannen; en 24 Januari 1302 bij verstek tot vijf duizend lire boete veroordeeld, en op 10 Maart 1302 veroordeeld om levend verbrand te worden, indien hij het florentijn gebied betrad.
De regering vaardigde 16 December 1316 een besluit uit, dat de ballingen de terugkeer in Florence toestond, mits zij boete deden. Dante wees dat voorstel met verontwaardiging af, en schreef daarover een beroemde brief, vertaald in ‘De Wachter, II, 393.
Verschillende vorsten boden hem gastvrijheid aan, en hij bracht o.a. drie jaren aan het Hof te Verona door.
Dante leefde aan het Hof van Can Grande della Scala, Heer van Verona, sinds de lente van 1317 tot haar einde in 1320. Wat op een zijn wandelingen te Verona gebeurde (hierboven II: 46-66) wordt medegedeeld door Giovanni Boccacci, in zijn ‘Leven van Dante’ dat vóór zijn ‘Aanteekening op de Komedie’ staat, in de afdeling: Fatteze, Usanze e Costumi di Dante: Gelaatstrekken, gebruiken en gewoonten van Dante.
Van daar toog hij in het voorjaar van 1320 naar Ravenna, waar hij in het paleis van zijn vriend Graaf Guido Novello da Polenta woonde; ‘Het Paradijs’ voltooide en 14 September 1321 overleed, 56 jaar, 3 maanden en 14 dagen oud.
Bij Ravenna, niet ver van de vervallen havenstad Classe (Chiassi), strekte zich, mijlen langs het strand, een zwaar pijnbosch uit (Vagevuur XXVIII: 20). Daar placht Dante de eenzaamheid te genieten.
De gehele Komedie werd geschreven van 1302 tot 1321. Na ‘Het Paradijs’ voltooid te hebben, zweeg de dichter.
Bron: DBNL
bernadet