Laat ons dan beginnen met een kleine samenvatting.
De ik-figuur, laat ons maar zeggen dat het Dante zelf is (in bovenstaande heb ik al verwezen naar de meerdere lagen in de tekst, dus je mag ook jezelf als onderwerp van de reis beschouwen), laat zijn verhaal beginnen zowat halfweg zijn levensweg. Wanneer hij tocht begint, is hij 35 jaar.
Gelet op de toenmalige levensverwachting was hij eigenlijk al stokoud. Je zou kunnen stellen dat de tijd rijp was voor loutering.
Dante is dus van de goede weg afgeweken. Vanuit religieus standpunt betekent dit dat hij in de wereld van zonde terecht gekomen is (gesymboliseerd door het donkere woud). Hij lijkt zelf niet te beseffen hoe het zo ver is kunnen komen.
