Stephan ter Borg-Orang-oetans drijven niet samenlb aug 2012

Het hele boek gaat over die broer. De ik-figuur is duidelijk gek op zijn broer. Hij praat altijd met een soort mildheid over hem.

Ondanks dat hij altijd met hem móet optrekken wil hij ook niet dat zijn broer misbruikt wordt zoals die jongens in de winkel deden. Ook wil hij niet dat hij in het 'reservaat' woont.

Die ouders zijn veel te veel met hun eigen gedoe bezig. Vader is bijna obsessief met die nieuwe buren bezig en zijn bedrijf en moeder eerst met Ernst en als hij weg is met zichzelf (waar ze nooit aan toegekomen is) en haar huwelijk wat niets meer voorstelt.

Er is nooit aandacht voor de ik-figuur en die klooit daarom maar wat aan. Enige stimulans gaat er niet uit van zijn ouders. Ook nadat Ernst weg is, wordt hij niet opgemerkt.

Het leven van zijn ouders gaat niet echt verder, zij klooien ook maar een eind heen. Dat hele gezin is nooit hecht geweest. Het hangt als los zand aan elkaar. Kemal maakte er meer een eenheid van door zijn aanwezigheid. Maar ook daarin slaan de ouders door. Je wordt vanzelf wel scherp in je uitspraken in zo'n situatie lijkt me. (Maar ouders de schuld geven van een gehandicapt kind gaat wel ver.)

Ik denk, dat de ik-figuur juist wel gek op zijn broer is en omdat Ernst er helemaal niets aan kan doen dat hij is wie hij is. De ik-figuur denkt mogelijk dat hij eindelijk ook eens wat kan doen voor hem buiten alle 'opdrachten' van zijn ouders.

In het begint vertelt hij ook dat zijn ouders pertinent weigeren Ernst in een tehuis te stoppen. Ik denk dat hij het ze erg kwalijk neemt dat ze het uiteindelijk, zonder hem daarin te kennen, toch deden. De mening van de ik-figuur daarover wordt volledig genegeerd. Hij wist niet eens van hun plannen! Het is wel zijn broer!

Hij vind het afschuwelijk en 'redt' zijn broer.

Het is wel mijn gedachte erachter dat de ik-figuur juist wel met die situatie zit. (Ik kan er helemaal naast zitten.)

Dettie

Tja, zo heb ik het dus totaal niet gelezen. Daar kun je lang en breed over door blijven gaan, daar schiet je weinig mee op.

Ja dat schiet inderdaad niet op, maar wel apart dat een zelfde boek zo verschillend opgevat kan worden.

dettie

In mijn beleving is de ik-figuur erg begaan met zijn broer en mist hij hem enorm. Hij vindt het maar niks dat Ernst in het tehuis zit en als het aan hem had gelegen was Ernst nooit weggegaan. Maar ja, hem is nooit wat gevraagd.

Dat wordt wel verteld ja, maar ik vind niet dat het boek daar over gaat. Natuurlijk speelt het een rol, je kan de ik niet zo neerzetten zonder de broer, zonder het leven van de broer. Maar het gaat in mijn ogen meer om wat het met de ik doet, niet om de broer.

ja daar gaat het ook om, wat het met de ik doet. Hij vertelt inderdaad wat voor invloed zijn broer op zijn leven had. Maar dat hij begaan is met zijn broer is voor mij wel zo klaar als een klontje.

Ik geloof ook niet dat de bodem van zijn bestaan wegviel bij het weggaan van de broer, die bodem was er toch al nooit.

De daad van de ik-figuur gaat juist over wat het met hem doet dat zijn broer zomaar opgeborgen wordt in een in zijn ogen vreselijk oord.

Hij wil zijn broer redden. Waarom denk jij dan dat hij dat doet?

Dettie