Louis de Bernières - Kapitein Corelli's mandoline (samenleeboek april 2004)

Ik zeg niet dat ik over het algemeen niet graag dikke boeken lees hoor. Normaalgezien heb ik het liefst een dik boek omdat een dun in een avond uitgelezen is en je dan met een soort van leeg gevoel overblijft. zo iets van "het is al uit" met ee ndik boek heb ik dat niet. dat gaat een tijdje mee. Maar op het moment is het zOOOOOO druk dat ik geen tijd heb om te lezen en daarom heb ik nu meer zin in dunne ontspannende boekjes genre "Stefanie Plum verhalen" van Evanovich of "hoe kluts ik een muts" van Nina Killham. Weet je nog bernadet?

Ik ga weer eens op zoek gaan naar zo'n luchtige boekjes Ik heb er echt zin in.

groetjes Inge

Het was ook geen kritiek, Inge, want tenslotte heb ik ook perioden dat ik geen zin heb in moeilijke boeken. Ik heb me overigens sinds een tijd wel aangezegd geen boeken te lezen, omdat het "moet". Als het me niet aanstaat, dan sla ik het dicht. Is dat nu toevallig een groepsboek, jammer dan, maar dichtslaan is ook een reactie op het boek!

Het moet wel leuk blijven.

Marjo

Ik ben nu rond blz 200 en ik vind kapitein Corelli een heerlijk boek! De passage die Tiba noemde heb ik breed grijnzend gelezen door haar verhaal erachter.

Ja marjo, ik had dat ook dat ik maar doorlas omdat het "moest" hoe vervelend ik dat boek ook vond. Dat doe ik ook niet meer. Tenzij het superdun is zoals De elementen van Harry Mullisch, dan dnek ik nog ene uurtje en dan ben ik er vanaf. maar een dik "moet"boek daar stop ik dan mee. Zoals bij "Het zingen van de tijd" voor literairnederland.

Groetjes

bernadet

Het gaat ver als je iemand beschuldigd van voorkennis over zoiets gruwelijks als de aanslag van 11 september. Toen ging het verhaal dat de joden erachter zaten, want alle joden die in het WTC werkten hadden een vrije dag genomen. Dit soort dingen schaden mensen. Speculeren is leuk, feiten zijn beter.

En je kunt toch wel raden waar het vierde toestel naar op weg was?

Ik heb een verslag van dit boek gemaakt! Ik ben benieuwd wat jullie meningen over dit boek zijn.

Artikel lezen? Klik

www.leestafel.info/louis-de-bernieres

Bernadet

Goede samenvatting Bernadet.

Het boek is inderdaad veel meer dan een tussendoortje en er komen prachtige passages in voor. Vooral die waar Carlo met zijn homosexualiteit worstelt zijn prachtig geschreven. Er is ook veel afwisseling, zoals hier al werd gezegd, doordat de gebeurtenissen telkens vanuit een ander perspectief(een andere persoon) worden bekeken.

Naar het eind toe is het verhaal inderdaad wat rommelig. De aardbeving op Kefallinia wilde hij er blijkbaar absoluut inkrijgen(misschien is ze historisch?) en de mandoline doen terugvinden door de zoon van haar aangenomen dochter. Vandaar die hele omweg eer ze elkaar terugvinden.

Persoonlijk had ik liever gezien dat ze elkaar v r o e g e r terugvonden. Dan moest het einde niet zo afgeraffeld worden

Voor de rest is dit toch een heel waardevol boek. De personages zijn uitstekend getekend, we leren heel veel over Kefallinia en de Griekse geschiedenis. Het is bovendien een scherpe aanklacht tegen de waanzin van de oorlog.

Dat Mandras zo verandert lijkt op het eerste gezicht onmogelijk, maar ik denk dat dit levensecht is. Door de extreme situaties is hij als het ware een ander persoon geworden. We zagen dat ook in reportages over Vietnamveteranen.

Dat Corelli haar bij zijn terugkeer niet durft of wil aanspreken omdat ze een kind op de arm heeft, komt ongeloofwaadig over alsook het truukje met de bloemen. En zij gelooft dat het een geest is!!

Dat past moeilijk bij de vrijgevochten vrouw die ze is.( Alhoewel men in het Griekenland van die tijd toch heel bijgelovig was, je wet dus maar nooit!)

Voor de rest komen er toch onvergetelijke personages in voor zoals Carlo, de dokter, Corelli, de plaatselijke priester en Pelagia zelf.

Toch een boek om sterk aan te bevelen!

Groetjes. Tiba