Anna Enquist - De thuiskomst samenleesboek

Je hebt helemaal gelijk Sarah.

Het lijkt wel of ik zo'n hardvochtige bitch ben van; nou ja, dat gebeurde wel vaker, maar zo bedoelde ik het niet. Het is altijd erg als je kind dood gaat.

Ik vond het boek heel erg somber en was waarschijnlijk niet in de stemming om dat boek te lezen.

Uit alles straalde zo'n enorme lusteloosheid, somberheid.. en dan wilde ik wel roepen, je hebt nog een zoontje, je hebt een vriend die heel veel van je houdt. Ook al kon die niet voorkomen dat haar man weer weg ging. Ik kon niet tegen die somberheid, werd er akelig van.

Je hebt waarschijnlijk gelijk als je zegt die vrouw durfde zich niet meer te binden.

Het boek wrikte vond ik. Ook waarschijnlijk omdat de tijd niet klopte met de gedachten van de vrouw, zoals hier al eerder gemeld is.

Ik heb het ook niet uitgelezen, ik ben gekomen tot Cook weer op reis ging.

Dettie

Haha, jij een hardvochtige bitch? Dat is wel het laatste wat ik van jou zou denken, Dettie!

Je hebt gelijk, het boek is erg somber, maar ik denk dat de tijd waarin Elizabeth Cook leefde ook somber was. Je had als vrouw weinig in te brengen. Je kreeg kinderen of je wilde of niet en moest vervolgens lijdzaam toezien hoe ze je werden afgenomen door ziektes, zeevaartschool of het leven op zee. Het zou natuurlijk ook raar zijn geweest als Anna Enquist hier een heel vrolijk verhaal van had gemaakt. Het is al erg genoeg dat de tijdgeest niet helemaal klopt.

Je hebt helemaal gelijk als je zegt:

en dan wilde ik wel roepen, je hebt nog een zoontje, je hebt een vriend die heel veel van je houdt. Ook al kon die niet voorkomen dat haar man weer weg ging.

maar ja, die vrouw zat inmiddels zo diep in de put dat ze dat niet meer zag. Jij wilde haar het liefst door elkaar rammelen, maar dat gaat een beetje moeilijk in dit geval.....

Het is volkomen begrijpelijk dat je het boek hebt weggelegd als je zo akelig wordt van die somberheid. Er zijn genoeg andere boeken ten slotte.