Anna Enquist - De thuiskomst samenleesboek

Dag allemaal,

Ii kan jullie tempo helaas niet bijhouden en ben dus nog rustig met De Thuiskomst bezig. Zijn anderen ook aan het lezen? Ik ben nu halverwege. Het boek valt me eerlijk gezegd wat tegen. Ik weet dat ik bij haar vorige twee romans echt aan het boek gekluisterd zat en dat het erfstuk wat heftige emoties opriep (de scheidingsscene op de woonboot), maar dit boek vind ik wat tam. Wwel mooi geschreven, maar ik mis toch wat vaart. Moet ook steeds denken aan de schrijfster zelf die haar dochter verloren heeft. Betrap mezelf erop dat ik me dan af zit te vragen in hoeverre het autobiografisch is. Of zij het ook zo ervaren heeft.

Groet,

Sjosque

Ik lees niet mee, maar heb wel gehoord in een van de kritieken dat het inderdaad weer autobiografisch is. De (negatieve) criticus noemde het een herhaling van zetten na haar boekenweekgeschenkboek.

Ik moet nog beginnen Sjosque, het is hier allemaal vrij druk en hectisch geweest maar voor het eind van de maand zal ik het wel uit hebben.

En dit boek is het samenleesboek juli/augustus dus je bent prachtig bij!

Bernadet

Ik heb dit boek al even uit, en het is inmiddels uitgeleend, dus ik kan het niet even naslaan om te zien hoe het ook al weer precies zat,

maar toch een indruk....

Ik vond het begin verrassend..in die zin dat ik binnen een paar bladzijde een beeld had van zo n vrouw van een ontdekkingsreiziger...stapels boeken en troep opruimend om het huis maar een beetje op orde te hebben voor haar man thuis kwam. Sterk van het boek vond ik dat het mij inderdaad deed realiseren hoe dat was voor die vrouwen toen...mannen jaren van huis, geboortes en sterfgevallen in hun eentje verwerkend, nauwelijks comunicatie, hun zaken zelf regelend tot zo n man ineens weer binnen kwam vallen en alles om hem draaide..

dat zijn toch dingen die je je normaal niet realiseert als je de stoere mannen verhalen hoort of leest.

Maar op de een of andere manier pakt het boek inderdaad niet echt, het blijft een beetje op een afstandje.

Ik las in een recentie dat de hoofdpersoon in het boek wel heel erg dacht en voelde en reageerde en rederneerde als eenvrouw uit de 21ste eeuw,

en dat was wat mij betreft inderdaad wel een beetje waar de schoen wrong..en waardoor ik me toch niet echt identificeerde met de hoofdpersoon.

Tegen het einde van het boek kreeg het verhaal en toch ook de belevenissen van James Cook me toch wel weer in zijn greep, maar ik heb inderdaad ook mooiere boeken van haar gelezen.

ik heb ook zitten denken Sjosque hoe dat nu precies zat met het autobiografische aspekt..uit interviews begreep ik dat ze steeds heel nadrukkelijk zegt dat ze al aan het boek begonnen was voor de dood van haar dochter,

maar het beinvloed haar schrijven toch natuurlijk,

en ik denk ook dat wij lezers het niet los van elkaar kunnen zien...als ik niets van haar geschiedenis had geweten had ik het waarschijnlijk toch anders gelezen. Wisselwerking dus.

Al met al vond ik het toch wel een boeiend boek, zeker de moeite van het lezen waard, maar ik bleef wel de hele tijd denken dat ik net iets miste.

En vooral ook wat dat dan precies was.

Wil

Ik ben er in begonnen en tot nu toe word ik er niet vrolijk van.

Het is inderdaad wel interessant hoe het leven toen was met een wereldreiziger als man. Maar er zijn al 3 kinderen dood en ik ben nét begonnen. Haar man vertelt over de ellende in Batavia waar de mannen bij bosjes stierven. Dus wat ik zeg, echt vrolijk word je er niet van, over alles hangt een behoorlijke triestheid.

Bernadet

Het staat hierboven eigenlijk al, dit verhaal moet zich in het verleden afspelen maar dat doet het niet echt.

Het zijn meer de universele gedachten van een vrouw, hoe met het overlijden van haar kinderen om te gaan, hoe met haar man om te gaan. Ik heb niet het gevoel in die tijd geplaatst te worden.

Dit verhaal kan zich in alle tijden afspelen, het kon net zo goed over een willekeurig gezin gaan bij wijze van spreken. De verhalen van James zijn vrij summier het gaat meer over opvoeden, juiste beslissingen nemen enz.

Maar ik lees rustig verder....

Bernadet