Franca Treur: Dorsvloer vol confetti (debuut)

Ja dat heb ik gelezen, Dettie, die post van Marjo, maar dat spelen met woorden en ontdekken wat de kracht van woorden is, is blijkbaar maar één van de lagen. Ik heb geen andere laag ontdekt. Verder terug in deze discussie staat een link naar een interview, maar eerlijk gezegd heb ik daar niet zo'n zin in, omdat het mij niet voldoende interesseert.

Die confetti op het eind, ja dat was wel mooi. Op dat punt wordt het boek opeens literatuur, maar dan is het uit...

Nee ik heb ook geen andere laag ontdekt. Zou het ook niet kunnen bedenken. Maar ja zo zie je maar dat iets overbrengen erg moeilijk is. In je hoofd weet je wat je bedoelt maar dat weet een ander niet. En Franca Treur weet wat ze bedoelt maar wij zien dat dus niet.

Ik heb nu ook even geen zin/tijd om te luisteren naar het interview, misschien later op de dag. Als ik daar nog wat bijzonders in hoor, meld ik het.

Dettie

Ik heb het interview gezien maar Brandts zeurt een beetje door over het kleine wereldje waar Franca Treur uit komt, dus over de boerderij en het kerkgenootschap.

Er wordt in feite weinig over het boek zelf gesproken, alleen wordt wel gezegd, omdat ze geen tv hadden en de radio alleen gebruikten voor het weerbericht, dat er daarom wel veel verhalen werden verteld. Opa was ook een verhalenverteller.

veel meer werd er eigenlijk niet gezegd.

Dettie