Franca Treur: Dorsvloer vol confetti (debuut)

Hmmmm, vlak boek. Na het lezen denk ik: maar wat wil de schrijver nou eigenlijk zeggen met dit verhaal. Geen hoogvlieger, vermoedelijk.

Had ik ook Petra, aardig verhaal maar niet spectaculair bijzonder.

Dettie

Mooi, vanavond heb ik een interview met Franca Treur gezien en gehoord. Inderdaad komt ze over als een nogal verlegen meisje, dat zonder de lessen van Cox Habbema niet goed raad zou weten met dit soort optredens.

Maar niettemin hebben wij haar boek niet goed gelezen. Er zitten verschillende lagen in, die maar weinig recensenten hebben opgemerkt (zei zij). Het ging haar vooral om de taal: het meisje leert (en dat is haar volwassen worden) hoe ze met de taal kan spelen, hoe verhalen een eigen leven kunnen gaan leiden.

Zo schept ze tenslotte met de confetti een mooi verhaal: de confetti is gemaakt van de gereformeerde bladen; woorden zijn vermalen tot rondjes papier met letters; letters die op de grond een eigen formatie vormen, anders dan wat ze oorspronkelijk wilden zeggen; En dan nog: als het je niet bevalt: blaas even of schop er tegen aan, en het is weer anders. Je kan spelen met woorden. Zo speelt het meisje met woorden; haar verhalen gaan een eigen leven leiden.

Waarom 'de vader' en 'de moeder' werd er gevraagd.

Heel gedecideerd; nou ja, al beweert men wel eens anders: ze zijn niet mijn vader en min moeder!! Ze zijn de ouders van Kathelijne, van mijn fictieve personage.

En ze vond het mooi het zo uit te drukken, omdat men in haar geloof ook spreekt van 'de heer'.

Ze is bezig met een tweede boek. Hetzelfde milieu, hetzelfde onderwerp werd er gevraagd. Nog niet, was het antwoord, maar je weet nooit hoe een boek zich schrijft.

Nu ik haar gehoord heb, over zichzelf en haar boek, denk ik inderdaad dat we haar onderschat hebben. Maar laten we het tweede boek afwachten!

Nou jij hebt haar niet onderschat, ik wel dus.

Toch vind ik het vreemd dat ze nu begint over de taal. Alleen die confetti kun je zo zien maar dat is pas helemaal aan het eind van het boek. Je kunt dat wegwaaien van de confetti (gemaakt van kerkblaadjes) zien als afstand nemen van het geloof en een nieuw eigen verhaal (leven) beginnen. Maar de rest van het boek is ze weinig met woorden bezig geweest. Ze kwam graag bij oma ja die veel met bijbelteksten aan kwam, maar om dat te zien als dat het haar om taal ging, nee.

Het meisje leert (en dat is haar volwassen worden) hoe ze met de taal kan spelen, hoe verhalen een eigen leven kunnen gaan leiden. Dat heeft ze dan zelf niet duidelijk gebracht. Dan moet ze niet zeggen dat haar lezers dat niet opmerken.

Zo speelt het meisje met woorden; haar verhalen gaan een eigen leven leiden

Gaf ze daar voorbeelden van? Ik kan me buiten de confetti geen verhaal bedenken in het boek die een eigen leven gaan leiden.

Dettie

Dat kan ik me nog wel herinneren, hoe ze met die verhalen speelt!

Het is een meisje dat boeken leest die niet mogen, ze houdt vooral van sprookjes. En die vertelt ze ook aan anderen in het gezien: sprookjes. Als mensen evenwel niet doorhebben dat zij het verzonnen heeft, gaan ze reageren, en ziet het meisje de kracht van haar woorden. Vooral is dat duidelijk als de oma alleen achterblijft na de dood van opa: opa had niet de gunst van de 'genade', en oma zat daarmee. Het meisje vertelt dan hoe zij met opa een wandeling heeft gemaakt en opa haar iets vertelde (wat dat was weet ik niet meer) waaruit bleek dat hij wél geloofde. Dus ze verzon een verhaal om haar oma gerust te stellen. Dat werkte nog op.

Het is niet overduidelijk aangegeven in het boek, en dat is maar goed ook. Dan hadden we het helemaal niet mooi gevonden.

O ja, dat van die opa was ik inderdaad vergeten.

Dat ze sprookjes vertelt wist ik niet meer. Eigenlijk is weinig blijven hangen merk ik nu.

Je hebt helemaal gelijk trouwens met het laatste zo bedoelde ik het ook niet. Meer als in de boeken van Harry Mulisch, daar bleek ook veel symboliek in te zitten die ik niet zag. Ik zag in het boek van Franca Treur niet dat ze vooral de kracht van taal en hoe je er mee kon spelen liet zien.

Dettie