Hee grappig, persoonlijk vond ik dat platteland juist wel heel erg aanwezig. Het melken, het hooien, snel naar huis en daarna helpen bij de koeien. De stier bij de koe en later Kunstmatige Insiminatie.
De bruiloft op de dorsvloer enz.
Voor mij is een streekroman vaak het verhaal van rijke boer of rijke boerendochter die verliefd wordt op een 'arme sloeber'. Familie is er tegen en het geloof speelt ook een enorme rol. Als hij of zij van het verkeerde geloof is, zijn er ook problemen. Dit alles speelt zich af op het platteland.
In dit boek is het verschil dat verteld wordt vanuit een 12-jarig meisje maar voor de rest is er toch veel van een streekroman in. Het kerkbezoek, het eerste vriendinnetje van haar broer die nóg geloviger is. (Haar haar is zelfs nog nooit afgeknipt geweest.) Het neerkijken op de boeren door de stadse mensen enz.
Het klopt ook wel wat je zegt Marjo, dat het over een meisje gaat dat balanceert op de rand naar volwassenheid maar ook dat is niet echt nadrukkelijk aanwezig vind ik. Het is een verhaaltje over een meisje op een boerderij en op het groeien van haar lichaam na is er verder weinig ontwikkeling.
Wat maakt dat het voor jou toch meer dan een verhaaltje is?
(Over 'Boven is het stil' was je aanvankelijk niet zo te spreken lees ik net, stom hè, ik had in m'n hoofd dat je dat erg mooi vond)
Dettie