Franca Treur: Dorsvloer vol confetti (debuut)

Vandaag gehad en ik mag het houden! Ben zeer benieuwd.

Oh ik heb zoveel mooie boeken nu waar ik eigenlijk gelijk in wil beginnen.

Nou ja, één voor één maar

Dettie

Marjo schreef : Wat is er mis met een beetje onschuld? Of bedoel je een andere naïviteit?

Niet dat ik dat opgemerkt heb in haar boek.

Ik vond haar met name in Boeken zo overkomen en was verbaasd dat iemand van ongeveer dezelfde leeftijd zo weinig afstand kan nemen van haar onderwerp. Ze is al een heel aantal jaren weg uit die omgeving, maar lijkt er niet vanaf een afstandje naar te kunnen kijken. Ze vertelt het zoals het is en meer niet. Misschien is dat mooi, maar mij deed het niet zoveel.

Dat kan natuurlijk dat het jou niet aansprak. Daar doe ik niets aan. Misschien is het juist wel dat onschuldige dat mij aanspreekt.

Als een schrijver terugkijkt op een jeugd die hij - achteraf- liever niet gehad zou hebben, is er vaak sprake van rancune. Dat proefde ik in dit boek niet. Ik vraag me dus af of ze die afstand wel wil?

Nou Marjo, het spijt me maar ik vond het boek ook niet echt geweldig.

Misschien omdat ik wel gelovig ben opgegroeid en veel van dit soort boeken gelezen heb. Ik vind het er in ieder geval niet uitspringen.

M'n verslag staat hier www.leestafel.info/franca-treur

Ik heb het filmpje ook gekeken bij boeken vpro en zag een vrij verlegen meisje, dat met haar houding niet echt goed raad wist.

Ik weet niet of ze naïef is maar ze nam de dingen gewoon zoals ze waren. Ze was ook helemaal niet van plan hierover te schrijven, het liep gewoon zo vertelt ze in dat filmpje.

Dettie

Natuurlijk gaat het wel over het geloof, maar als ik terugdenk aan dat boek dan is dat niet hetgeen is blijven hangen. Ik herinner me vooral een jeugdverhaal. Een mooi verhaal over een meisje op het platteland.

Misschien vind ik het daarom mooi: omdat mijn insteek anders is?

Dat is dus wat ik ook vind Marjo, een verhaal over een meisje op het platteland maar veel meer is het niet. Daarom staat ook in m'n verslag...

Het verhaal kabbelt eigenlijk een beetje voort en dan is het boek uit en vraag je je af wat nu zo bijzonder is. Het is een verhaal over een gelovig boerengezin zoals er, zeker in die tijd, zoveel waren, een verhaal van een meisje dat daar opgroeit, er gebeuren geen echt schokkende dingen, het zet je niet aan het nadenken... wat moet je er eigenlijk mee?

Dit soort verhalen heb ik vroeger veel gelezen maar toen werden het streekromans genoemd. Het enige verschil tussen een streekroman en dit is dat het door een kind verteld wordt.

Ik vind het geloof ook niet écht de hoofdrol spelen... maar zo wordt het boek wel gepresenteerd. Maar als je het geloof weghaalt wat blijft er dan over... een heel dun verhaaltje...

Dettie