Michiel Klein Nulent - De tram van half zeven (debuut)

Dat is een heerlijk enthousiast verhaal irene. Zelf heb ik dit boek ook al een paar keer aan mensen aangeraden. Mooie vergelijking Osman als vleermuis.

Ik dacht nog even zou de naam Isis iets betekenen, Isis was ook een belangrijke godin maar ik denk dat ik het dan te ver ga zoeken.

Dettie

Nu ben ik zo benieuwd hoe PetraO. het vindt. Maar haar stilte voorspelt niet veel goeds...

Dettie

Nou, daar ben ik dan zelf ook. Het verhaal begon met een mooi gegeven, zo met dat meisje dat komt binnenwandelen in die avondwinkel en dan maar blijft. Het was ook goed geschreven: klassiek goed. Vooral in het begin deed het me denken aan Rascha Peper. Maar gaandeweg ging ik denken dat de schrijver het verhaal sterker had kunnen maken door Osman iets meer initiatief te geven. Hij had het leven min of meer opgegeven en eigenlijk komt hij daar ook niet op terug. Verder vroeg ik me steeds af of er nou weleens klanten kwamen in die avondwinkel. Niet veel volgens mij, maar af en toe leek het toch wel weer van wel. Dus al met al is mijn oordeel: goed, lezenswaardig, maar het had beter gekund. Bij mij eindigt dit boek op de tweede plaats.

Hij had het leven min of meer opgegeven en eigenlijk komt hij daar ook niet op terug.

Dat vond ik juist niet. Hij heeft dat stukje land en blijft dromen dat het weer goed komt tussen hem en zijn vrouw. Hij blijft denken dat hem dat zal gaan lukken.

Die klanten deden er niet zo toe voor het verhaal volgens mij, eigenlijk was het meisje ook een klant natuurlijk.

Dettie

Já...dit is het soort boek waar ik van houd...met een mooie treurigheid.

Dat beeld van zo'n avondwinkel waar inderdaad nauwelijks iemand komt, waar de meel alsmaar uit de zakken valt, waarna ze met grote toewijding steeds toch maar weer opgeveegd wordt.

Raker kan de instorting van het leven van Oswals nauwelijks beschreven worden. Alles brokkelt af, maar hij blijft stug door gaan met de kleine dingen.

Ik vond de scene waarin je eerst meegenomen wordt naar de markt waar met grote toewijding van het aller laatste geld de mooiste spullen bij elkaar gezocht worden voor een mooie maaltijd,

waarna alles, inclusief Oswald zelf letterlijk vertrapt wordt bijna schokkend. Sowieso natuurlijk, maar ook omdat je bijna mee liep bij het verzamelen van al die spullen.

Het boek moet nog even bezinken, want ik vond "nemen wij dan afscheid van de liefde" ook heel erg mooi, dus ik weet niet precies wie er in mijn hoofd bovenaan gaat eindigen, maar hij hoort wel bij mijn twee favorieten.

Wil

De bespreking van vanavond: Rascha Peper werd ook genoemd, er is een boek met hetzelfde thema: twee zo verschillende mensen die elkaar ontmoeten zonder dat het veel oplevert. We wisten alleen de titel niet.

We moesten de symboliek in het boek bespreken, maar waren het er eigenlijk over eens dat er maar weinig symboliek in zit. De vleermuis inderdaad, als nachtdier. De rat. Zo werd Osman genoemd als kind en door zijn vrouw: een weinig eervol, schichtig beest. 'Waar de rat komt is ellende.'

En de kikker, als glibberig vies beest, waar mee hij omringd werd. Symbool voor een ongrijpbare wereld.

Verder werd er nog gepraat over de thee, de alcohol en sigaretten. Over de archetypen: geitenhoeder, Jacob; over melek= engel, waardoor hij al vanaf het begin aangeeft dat het meisje op een voetstuk staat. Hij zal haar 'dus' niet aanraken.

Dus niet de naam Isis, maar wel haar bijnaam zou iets betekenen.

Maar zoals we ook zeiden: de lezer haalt er altijd meer uit dan de schrijver er bewust instopt. Onbewuste symboliek, daar kan je weinig over zeggen.

Wat men er van zei: het raakte niet; er gebeurde niets; ik vond er niets aan. Wel mooi...

Als wij met z'n achten een top vijf maken, komt dit vast niet bovenaan.