Doeschka Meijsing - Over de Liefde (samenleesboek feb/mrt 09')

Ik heb het gelezen en ik vind het niet zo'n topper...

Het leest vlot, is grappig, ironisch, filosofisch???

Maar om nu te zeggen dat ik er bv 5 sterren aan zou geven... nee...

Het verhaal heeft me een onbestemd gevoel... het is niet slecht maar ook niet goed, eerder gewoon...

Na het lezen van een aantal recencies (moet ik misschien niet meer op voorhand doen) was de verwachting nogal hoog gespannen maar ik had het gevoel dat het verhaal alsmaar "gezellig" verder keuvelde maar niet tot een bepaald punt kwam. Geen spanning in het boek... soms wilde je dat een bepaald feit totaal de andere kant uitging om er een beetje spanning in te krijgen. Maar misschien was dat de onnozele reden dat ik het boek vlot uitgelezen heb, je verwacht meer, anders, beter...

Ik geef het boek een 3.

Ik heb het inmiddels ook uit zonder eerst recensies gelezen te hebben.

Wat ik erg leuk vond was de cynische humor, vooral over zichzelf.

Daar zat ik af en toe echt om te lachen.

Het steeds herhalende zelfmedelijden vond ik af en toe vervelend.

Wel moest ik lachen om haar kwaadheid omtrent Jula.

De reis vond ik wel een onverwachte wending.

Ik was wel benieuwd wat er nu ging gebeuren dus toch wel die spanning erin voor mij. Érg spannend was het niet, dat klopt.

Het beste vond ik haar stijl van schrijven. Soms mooie zinnen en alles erg duidelijk/helder.

Dettie

Die cynische humor, die zelfspot maakt ook dat je verder leest... de stijl enz was ook goed maar het verhaal op zich boeide me niet erg... Iemand met veel zelfmedelijden, "het slachtoffer" van alles, verveelde me mateloos.

Ik vond haar kwaadheid om Jula eerder belachelijk... Jula was de schuld van alles... nou als 3 relaties kapot lopen zonder, voor Pip, duidelijke reden zou ik toch eens dieper in mezelf gaan kijken.

Ook dat die "eerste" verliefdheid er zo bijgesleurd word... 'k zag de context niet... en nog veel minder op het einde. Bij niets komt een bepaald "aha gevoel", ze heeft het licht gezien,...

Teveel onnodige informatie, teveel toeval naar mijn mening

Lijkt me eerder een dagboek voor haarzelf, die beter nooit door iemand gelezen word.

en ik zag het punt niet van die reis... leek me eerder een spokenjacht... zoek de verborgen schat hahaha

Ik wilde hier gaan vragen of ik door moest lezen. Of het nog wat worden zou.

Maar jullie geven het antwoord al. Nee dus.

Wat een geneuzel over die relaties. Ik houd gewoon niet van dat soort boeken. Even dacht ik dat er met die dvd toestand nog wat anders zou komen, maar ze blijft terugkomen op de verschillende dames.

Ik ben helemaal op de lijn van Inge, alleen lees ik het niet eens uit.

oeps, sorry heb ik het teveel prijsgegeven?

Nou eerlijk, ik had het misschien ook niet uitgelezen als ik wist wat er komen zou... er zijn steeds verwachtingen, steeds denk je van nu komt het... met die dvd, met het ongeval, met de reis, met het bezoek bij de juf,...

maar ik vind het niet komen.... een gezellig keuvelend boek... door de humor, de manier van schrijven enz gooi ik het niet meteen op de brandstapel want het is mooi geschreven alleen het verhaal komt niet van de grond

Ja ik heb het toch met plezier gelezen.

Die broers met hun aparte trekjes. Juist die verliefdheid op die school en dat verhaal van de schooljuf. Die vrouw liep als een rode draad door het verhaal.

Alleen vond ik af en toe wel, zoals met de broers in de auto, dat ze dan wéér begon te miemelen over Jula. Natuurlijk is ze er beroerd van, natuurlijk heeft ze er verdriet om, maar die gedeelten werden steeds hetzelfde verteld. Daar had ze meer nuance in kunnen brengen.

Die vriend vond ik trouwens ook een leuk personage.

Dettie