Doeschka Meijsing - Over de Liefde (samenleesboek feb/mrt 09')

Nee heb ik niet gelezen, maar Bernie vind ik ook geen naam voor een stoere detective. Veel te "klein" naampje. En Bernhard is wat plechtig, maar dat komt misschien door onze prins Bernhard .

Je moet goed nadenken als schrijver voor je je hoofdpersoon een naam geeft. Voor je het weet is ie niet geloofwaardig. Dat geldt overigens niet voor iedereen. Deze discussie is m.i. al eens eerder gevoerd. Sommige mensen zijn er ongevoelig voor. Dat is een stuk gemakkelijker!

wat een leuke discussie. Ik stel voor dat we bij elk volgend boek eerst de diepte ingaan wat de namen betreft. Hermien

Ha ja! Kunnen we het bij voorbaat al goed- of afkeuren!

pakt het boek nu uit de kast en gaat het de komende dag(en) lezen.

groetjes, irene

Ik heb het uit en het werd toch wel beter en ook mooier.

Van dat zelfmedelijden heb ik niets gemerkt. Wel veel onderdrukte woede. Naar mijn idee was ze meer kwaad op zichzelf, dan dat ze medelijden had.

Die scène van de broers aan haar ziekenhuisbed vond ik ook heel mooi. De reis had m.i. een kalmerend effect op haar. In dat deel was de woede ook verdwenen. En die laatste scène in de gracht vond ik echt geweldig. Lapt alles aan haar laars en zwemt gewoon weg, heerlijk.

Wat ik niet begreep was haar gebrek aan nieuwsgierigheid. Die band die ze maar niet af wilde kijken, de post die ze eindeloos liet liggen. Maar dan, ik ben een heel ander mens en heb bovendien niet iets dergelijks meegemaakt.

Wat me verder opviel was dat ze de namen van zichzelf en van haar broers maar mondjesmaat prijs gaf. Alsof dat een drempel was. Halverwege noemt ze haar eigen naam, die ze daarna volop gebruikt en pas tegen het eind noemt ze ook haar achternaam. Het is niet zo belangrijk, maar het was iets dat me opviel.

Ze heeft met dit boek een prijs gewonnen, de F Bordewijkprijs.

Ik weet niet wie eventuele andere kanshebbers waren..